Quba
Bəzəkli keçə.
Ağdərə, Cəbrayıl, Gəncə, Hamamlı, İmişli, Qazax, Laçın, Mingəçevir, Sabirabad, Tərtər
1. Toyda ev sahibinə və aşığa verilən pul (Gəncə, Gədəbəy, Qazax, Laçın). □ Xörəyi yeyif üş manat nəmər verdim (Qazax); Bir manat mana ver, nəmər verəjəm pulum yoxdu (Laçın).
2. Toyda paylanan şirniyyat (Ağdərə, Cəbrayıl, Laçın, Sabirabad). □ Aşığın nəməri bir manatdı (Gəncə); Bizə yaxşı nəmər payladılar (Cəbrayıl).
3. Oğlan evlənəndə və qız ərə gedəndə onlara verilən hədiyyə (Qazax, Borçalı).
Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğətiAğcabədi, Ağdam, Çənbərək, Füzuli, Gədəbəy, Qazax, Qubadlı, Laçın, Salyan, Şamaxı, Şuşa, Tərtər, Tovuz
1. Dəyədə ağartı yığılan xüsusi yer (Ağdam, Füzuli, Qazax, Laçın, Şamaxı, Tovuz). □ Nəmimizi it dağıdıf, eymeyi aparıf (Qazax); Pişix' girdi nəmiyə (Tovuz); Apar bu qatığı nəmiyə qoy (Füzuli); Nəmidə beş motal var (Şamaxı).
2. Üstünə yatacaq paltarı, alt hissəsinə isə qab-qacaq yığılan şkaf (Ağcabədi, Tərtər, Zəngilan). □ Nəmimizin üsdə balaca döşəx'çə var, onu bırə:ti.
3. Divar şkafı (Ağcabədi, Tərtər). □ Nəmi dufardo:lardı, başda iki dənə (Ağcabədi).
4. Qab-qacaq yığılan yerin qabağına tutulan pərdə (Tovuz). □ Ay qız, o nəmini düzəlt, to:x-cücə oruyu dağıtmasın.
Gədəbəy, Hamamlı
Motal və ya ağartı torbasının altına qoyulan yastı daş. □ Ə: Vəli, Qızxanıma deynən nəmiyi qoysun motalın altına (Gədəbəy).
Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti