Dictionaries
Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti
künə1
Qazax, Naxçıvan, Şəmkir, Tovuz
1. Arıq, zəif (Qazax, Tovuz). □ Bu qoyun o qoyunnan künədi (Qazax); Bax bu, cücələrin ən künəsidi (Tovuz).
2. Kiçik (Şəmkir). □ Çox künədi, bu uşağın nəyini öyləndirifsirjiz.
künə2
Göyçay, Qax, Meğri, Mingəçevir, Ordubad, Şəki
Bax: kunal. □ Barama: denniyənnən sora künə: yandı:rıx (Şəki); Bir az künə aldım (Ordubad).
künə3
Kürdəmir, Qazax, Lerik, Mingəçevir, Şəki, Şərur, Şuşa, Zəngilan
Yumurtanın yastı tərəfi. □ Murtanın künə tərəfini çö:r dö:şax (Şəki); Bu yumurta:n künəsi yaman bərkdi (Zəngilan); Bu yumurtanın künəsi sınıxdı (Şuşa).
künə4
Ağsu, Kürdəmir
Əclaf. □ Day adamın yap əcnafına künə deyrik (Ağsu).
künə5
Oğuz, Şamaxı
Xışın gavahın taxılan yeri. □ Xış dəmirini xış künəsinə keçirillər (Oğuz); Xışın künəsi xarab olub, gəvahini saxlamır (Şamaxı).
künə6
Meğri
Bax: kunal.
Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti