Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

kontaylığ

Zəngəzur

Sözə baxmama. □ Onun elə kontaylığ peşəsidi.

konullanmax

Şəmkir

Həvəslənmək. □ İki put buğda mana artıx verdi, mən də konullandım.

kopala

Qax

Səlbə.

kopalanmax

Kürdəmir

Toplanmaq. □ Adamlar kopalanmışdı bir yerə.

kopan

Əli Bayramlı, Salyan, Kürdəmir, Sabirabad

Tüklü. □ Kopan papağı quzi dərisinnən tikəllər (Sabirabad).

kopara

Cəbrayıl, Zəngilan

Torpaq sahələri arasında qoyulan nişan. □ Bı koparadan ə:nə mə:m yerimdi (Zəngilan); Yeri: tanımırsan, ode: kopara ordadı dana (Cəbrayıl).

kopban

Culfa

Böyük çəkic, gürz. □ Kopban çox böyük və ağır olur.

kor¹

Naxçıvan

Üzümdə və pambıqda olan xəstəlik adı. □ Qozaları kor basıb.

kor²

Ağdam, Şərur, Zəngilan

Küt, kəsməyən. □ Ə:, pıçax kordu, bülöyü gəti, munu itiliyəx' (Ağdam).

kora¹

Ağdam, Başkeçid, Bolnisi, Borçalı, Böyük Qarakilsə, Daşkəsən, Gədəbəy, Gəncə, Xanlar, Kəlbəcər, Qazax, Şəmkir, Tərtər, Tovuz

Mıx. □ Duhara çalmağa bir-iki kora verginən yazarpeşədən (Gədəbəy); Bı kora yoğundu, ağacı dağıder (Qazax); Koroyu kəlpətinnən çıxardellar (Borçalı); Koroyu atın əyağına nala çalerıx (Daşkəsən); Dəmirçilər ki qayrer, ona biz kora deyerix' (Qazax).

kora²

Quba

Topa. □ Alma korası ular da, alma korası.

kora³

Cəbrayıl

Təzə doğulmuş quzular saxlanılan yer. □ Apar o quzunu da at korıya, qoy orda qalsın.

kora⁴

Böyük Qarakilsə, Füzuli, Meğri

Kin, ədavət. □ Biz nə biləx' ki, Cəbrayıl yüzbaşının ürəyində kora var (Meğri);

Korası varmış, dayna (Füzuli).

kora saxlamax

Kin saxlamaq. □ Əli yaman kora saxlıyan adamdı (Böyük Qarakilsə).

korabuxda

Əli Bayramlı

Korabuxda eləməg: gözdən salmaq. □ Yazığı korabuxda eliyib qoyublar.

koraqıpıx

Füzuli, Cəbrayıl

Koraqıpıx eləməx': gözüqıpıq eləmək. □ Qaynənəm gədəni koraqıpıx eliyif (Füzuli).

koralmax

Basarkeçər

Yeyilib xarab olmaq, korlanmaq. □ Atın nalı koralıf.

koramaz

Ağdam, Beyləqan, Bərdə, Xocavənd, Xocalı

koratan

Lənkəran

Hörümçək.