Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

kirtdəy

Cəlilabad

Səlbə, ağacdan meyvə salmaq üçün ağac. □ Bala, kirtdəynən bi:ki alma sal.

kirtəkləmək

Salyan

Tullamaq, atmaq. □ Ay bala, günahdı, adam çörəgi kirtəkləməz.

kirtış

Oğuz

Bir neçə il əkilməmiş sahə.

kirtik¹

Ağcabədi, Bərdə, Borçalı, Çənbərək, Göyçay, Hamamlı, Qazax, Mingəçevir, Oğuz, Sabirabad, Salyan, Ucar, Yevlax

İşlədilmiş sabunun qalığı. □ Sabının kirtikin atdım (Salyan); O kirtdiyi ver əlimi yü:m (Yevlax); Ukirtiyi götdüm (Ucar); Ay qız, kirtiyi gəti (Hamamlı); Paltarı bir kirtiynən yudum (Çənbərək).

kirtik²

Ağcabədi, Bərdə

Atın ayağında olan yara. □ Kirtiy atın əağındo:lur (Ağcabədi).

kirtini kəsmək

Salyan

Yormaq. □ Sən lap mə:m kirtimi kəsmisən.

kirtinə vırmağ

Salyan

Axırına çıxmaq. □ Səfər malların kirtinə vırıb, indi cərmiyə düşmüşəm.

kirtiş

Cəbrayıl

Yun ipin çıxıntılarını sürtüb hamarlamaq üçün işlədilən alət. □ Nabat xala kirtişi apardı.

kirtişdəməx'

Cəbrayıl

Yun ipin çıxıntılarını sürtüb hamarlamaq. □ Nabat xala, kirtişi ver, biraz ip kirtişdiyim.

kirt-kirt

Göyçay

Yekə-yekə. □ Kirt-kirt qırmızı gül açır.

kirtmix'

Cəbrayıl, Zəngilan

kisif¹

Bakı

Nəm, rütubət. □ Aç qapıları, öydən kisif iyi gəlir.

kisif²

Gədəbəy, Salyan, Tovuz

1. Gəlir, qazanc (Gədəbəy). □ Mana de:r kin, kisifi mə:m, yeri sə:n (Tovuz); Əlifağa mə:m aparatımı işdədir, özününkün saxlıyır, nədi kisifibilir (Salyan).

2. Müharibədə və ya başqa döyüşdə əldə edilən qənimət (Tovuz). □ Əli bəylər qırılanda bir at, bir gəvə kisifi gətirifi.

kisip

Meğri, Yardımlı

Dəfinə, xəzinə, var-dövlət. □ Böyüx' Südədix'də kisip tapbısan ki, gündə mızıxırsan ora (Meğri); Yaxşı kisib yığıb (Yardımlı).

kisiv

Füzuli

Kisiv eləməx': zülm etmək, əziyyət vermək. □ Döşdüyüfi mənim malımı aparırdı, ma: kisiv eliyirdi.

kişdi

Təbriz

Gəmi. □ Biriminci dəhvə iydi ki, kişdiyə minmişdi.

kişe

Kəlbəcər

Qız uşağı. □ Kişeni ağlətmə.