Ağcabədi, Ağdam, Basarkeçər, Bərdə, Gədəbəy, Gəncə, Hamamlı, Xaçmaz, Qazax, Quba, Laçın, Şahbuz, Şəmkir, Tabasaran, Tərtər, Tovuz, Zəngilan, Zərdab
Bax: qırqıt. □ Xalçada ilməyi vurannan sonra kirgitnən vuruf bərkidillər (Basarkeçər); Kirgidin dişi qırılıf (Qazax); Üş kirgidimiz var xana toxumağa (Gədəbəy); Kirgidi burya gəti (Hamamlı); Keyik buynizinnə qeyrilən kirgit mühkəm uladu (Tabasaran).
Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğətiAğdam, Borçalı, Cəbrayıl, Hamamlı, Laçın, Mingəçevir, Şəki, Salyan, Şəmkir, Tərtər, Tovuz, Ucar, Yevlax
1. Susmaq, sakit olmaq (Ağdam, Hamamlı, Şəki). □ Bir sa:t kiri, başımı ağrıtma (Ağdam); Di kiri görax, ağlama (Şəki); Ə:, bir kiri göröm, kim nə de:r (Hamamlı).
2. Kəsmək, dayanmaq (Şəki). □ Yağış da heş kirimədi.
Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğətiCəbrayıl, Cənubi Azərbaycan, Gədəbəy, Gəncə, Kürdəmir, Qax, Qarakilsə, Salyan, Tovuz
1. Cəhrəni işlədən ip (Cəbrayıl, Tovuz). □ Kiriş qırıldı, cəhrə dayandı (Cəbrayıl); Kiriş olmasa cəhrə işdəməz (Tovuz).
2. Qoyun bağırsağından hazırlanmış bağ (Gəncə). □ Kirişdən cələ qayrıllar.
Cəbrayıl
Yağ saxlanan qab. □ Kirişləri yağnan doldudular.
Cəbrayıl, Şərur
Yeməli bitki adı. □ Uşaxlar kiriş yığmağa getdilər (Cəbrayıl).
Gədəbəy
Yeni doğmuş heyvanın ilk südü. □ Kirişi buzoya qoymarıx kın, əmsin.
Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti