Barana, Gədəbəy, Gəncə, Qazax
Ağac kəsərkən və ya odun doğrayarkən yerə tökülən qırıntılar, yaxud kiçik odun parçaları. □ Zaman çoxlu kıxmıx doğradı (Barana); Ojağa kıxmıx qoy (Qazax).
Basarkeçər
Bax: kilar. □ Qatığı, yağı, çörəyi yığmışam kılara.
Yardımlı
Sacayağı. □ Kılığı qazam altinə qoyeylər.
Cəbrayıl, Qarakilsə, Ordubad, Şahbuz
Hasar altından keçən su yolu. □ Otdar kılıfın gözün tutub, su keşmir (Şahbuz).
Qax
Bazu sümüyü.
Kəlbəcər
Yemlənərkən müəyyən səs çıxarmaq (ata aiddir). □ Ata ot verəndə kırıldıyır.
Çənbərək
Dolmaq, yığılmaq. □ Parça maşının ağzına kırınnandı.
Ağdam, Balakən, Borçalı, Qax, Zaqatala
Bax: kilkilə.
Borçalı, Əli Bayramlı, Ordubad
Bax: kirnas. □ Nəği yaman kırnas adamdı (Ordubad).
Cəlilabad, İmişli, Ordubad, Saatlı
Bax: kirnas. □ Kırnıs olma (İmişli).
Qarakilsə, Meğri, Zəngilan
1. Buz, buz parçaları (Meğri, Zəngilan). □ Ərəz bu yil elə hey kırs aparey (Meğri); Qarnan-kırsnan gederdim (Zəngilan).
2. Qar ucqunu (Qarakilsə). □ Neçələri kırsa düşdü.
Ağdam, Çənbərək, Füzuli, Xocavənd, Oğuz
Bax: kirtiş. □ Ay bala, ipi kırtıznan kırtızda, qoy bir əz nəzilsin (Çənbərək).
Ağdam, Cəbrayıl, Çənbərək, Füzuli, Xocavənd, Oğuz
Bax: kirtişdəməx'. □ Nənəm if kırtızdıyır (Cəbrayıl); O ipi kırtızda qutar (Füzuli).
Meğri
Tut ağacının yarpaqlı budaqlarından qırılıb bağlanmış bağlama. □ Sanın qurda qalxuz düz atmış kırza yarpax verip.
Zaqatala
Yundan toxunan əşya.
