Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

ho:çu

Gədəbəy

Köməkçi. □ Ho:çum var, qartofun divini doldurtduraram.

hodax¹

Basarkeçər, Borçalı, Qazax, Tovuz

Kotana və s. qoşulan üç cüt öküzün birinci cütü. □ Birinci cütə hodax, ikinci cütə qaraqayış, üçüncü cütə hörüx' de:rix' (Qazax).

hodax²

Basarkeçər, Bərdə, Gədəbəy, Qarakilsə

Kotana qoşulmuş öküzləri sürən cütçü. □ Həsən əmi, hodağın kimdi? (Basarkeçər); Hodax sə:r tezdən tarlaya getdi (Bərdə).

hodaxçı

Ağdam, Başkeçid, Borçalı, Gədəbəy, Goranboy

hodubala

Tovuz

Oyuncaq. □ Mən sənə hodubala-zad deyiləm.

hofdurma

Goranboy

Xörək adı.

ho:ğat

Qazax

Taqət, güc. □ Ho:ğatın kəsilmeyif ha.

ho: ho çəkmeg

Bakı

Hücum etmək.

hoxrammax

Daşkəsən

Astadan kişnəmək. □ Ata arpa vereydim, indi də apa­randa hoxrandı; At ajıf hoxraney, apar ona birəz ot at.

ho:xurux

Bolnisi

Ağacın qovu.

hoqqa¹

Culfa, Naxçıvan

Bir kiloqram. □ Hoqqa dövri-qədimdə işlənərdi (Culfa); Yarım hoqqa yarım kilodu (Naxçıvan).

hoqqa²

Tovuz

Mürəkkəbqabı.

hoqqa³

Bakı, Salyan

Omba sümüyü. □ Atın lap hoqqası çıxıb.

hoqqar¹

Bakı, Bərdə, Çənbərək, Gədəbəy, Goranboy, Kəlbəcər, Qazax

Uzun <adam>. □ Əhməd hoqqarın biridi (Kəlbəcər); Hoqqar adamın xəsyəti yava olor (Gədəbəy); Boran hoqqar adamdı (Bərdə).

hoqqar²

Borçalı, Qazax

Dovdağa bənzər quş adı. □ Hoqqar uzunboğaz, hündür bir quşdu, balıx yediyinnən balığudan da de:llər (Qazax); Hoqqar quşdu, dimdiyi, boynu uzun, qışdarı da uzun olur (Borçalı).

hol

Naxçıvan, Şərur

Fırfıra. □ Hol taxtadan olar, ucunda balaca mismar olur (Naxçıvan); Holu uşaxlar işlədər (Şərur).

ho:lamağ

İmişli

holan

İmişli

Hünər. □ Kişidə gərək holan olsun.

holansız

İmişli

1. Hünərsiz.

2. Tənbəl. □ O, holansızm biridi, iş görməz.