Balakən, Xanlar, Qazax, Min-gəçevir, Oğuz, Şamaxı, Şəki, Zaqatala
1. Calaq, peyvənd (Qax, Şəki). □ Yaxşi calğa əzgilimiz var (Şəki).
2. Calaq olunmuş tut ağacı. □ Calğa bu yerrərdə çox olur (Oğuz); Qavalax calğaların divindo:lur <dibində olur> (Xanlar); Eşiyin qava.ndaki calğa- dan düz üş tehnə tut çıxır (Şəki).
Cəbrayıl, Zəngilan
Qarğıdan tikilmiş evlərdə və kümxanalarda dirəklərin üzərinə (hasarına) qoyulan uzun tir. □ Kümün (bax II məna) calğası sındı, altına ayrı dirəx' vırdıx (Zəngilan); Cavısdana saf calğa lazımdı (Cəbrayıl).
Təbriz
Dolça. □ Calğada su içəllə.
Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğətiAğdaş, Bərdə, Gəncə, Göyçay, İmişli, İsmayıllı, Kürdəmir, Qax, Mingəçevir, Oğuz, Şəki, Zərdab
Pis; yararsız, mənasız. □ Havalar çox cana keçir (Ağdaş); Parpız cana şeydi (Bərdə); Elə cana yazı yazırsan ki, adam oxuya bilmir (Zərdab); Naxoşun halı canadı (İsmayıllı); Cana şeydi, yarıyan şey döyül (Oğuz); O, cana adam dö:l, sən o:n dərdin bilmirsən (İsmayıllı); Sözün var söz danış, cana danışma (Gəncə); Çəkəlməzsən <çəkə bilməzsən>, dəgirman yap cana işdiyir (İmişli).
Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti