Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

əvləd

Cəlilabad, Yardımlı, İmişli

Qohum. □ Yavərnən əvlədük; Onın nənəsi sizə əvləd oley dənə (Cəlilabad).

əvnə¹

Cəlilabad, Füzuli, Zəngilan

Dəfə. □ Qurdu gündə üç əvnə yarpaxlerıx (Zəngilan); Bir əvnə yedim (Füzuli); Hər əvnədə yetdi adamın xörəyin ye:ir (Cəlilabad).

əvnə²

Cəlilabad, Füzuli

Nahar fasiləsi, tənəffüs. □ Qolxozçılar əvniyə gəliblər (Cəlilabad).

əvniyə çıxmax

Füzuli

Nahar fasiləsinə çıxmaq. □ Cama:t əvniyə çıxır, bu hələ indi gəlir işə.

əvnəz

İmişli

Zəif.

əvnəzləmək

İmişli

Zəifləmək. □ Uşax yaman əvnəzliyib.

əyağaltı¹

Salyan

Kandar. □ Əsgini əyağaltıya salallar əyağ silmegə.

əyağaltı²

Salyan

Balaca kətil. □ Əyağaltını gət oturum.

əyağlığ

Biləsuvar, Sabirabad

Pilləkən.

əyax

Ağdam, Şuşa, Zəngilan

Dəfə. □ Üç əy ax da gətirsən qutarar (Ağdam); Böyün neçə əyax dərz gətirdı:z (Zəngilan); İki əyax getdim, ta gedəmmədim, yaman yorulmuşdum (Şuşa).

əyaxçı

Qazax

İdarə xidmətçisi, kuryer. □ İdarada əyaxçı olar; Əyaxçını göndərer ki, gedif onu ça:rsın.

əyaxlı

Qazax, Şuşa

əyaxlıx

Borçalı

Kandar, astana. □ Əyaxlıxda durma, keç uxarı.

əyalğa-şəyalğa

Şuşa

Ləqəb. □ Uşağa əyalğa-şəyalğa qoyma!

əyazımax

Qazax

əybə

Cəlilabad

Sarımsaq dadı və qoxusu verən yabanı bitki.

əydəx'

Borçalı, Hamamlı, Qazax

Südlə yoğurulmuş xəmirdən bişirilən şirin yemək növü. □ Xamırı südnən yoğrellər, yağda pişirellər, olor əydəx' (Borçalı); Əydəx' hər bayramdapişirilir, yaxşı daddı şeydi (Hamamlı).