Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

əcinnə

Salyan

Körpə, kiçik uşaq. □ Gəlin əcinnələrin atıb üə <evə> toya gedib.

əcix'

Basarkeçər

Zəif. □ Qomral qoyunun balası çox əcix'di.

əciş-məciş

Mingəçevir

Bic, kələkbaz.

əcran

Ordubad

Damın kənarları. □ Ev damının əcrannarın düzəltdim.

əçəçə

Ağbaba

Ağıldankəm.

əçəçi

Ağbaba

ədə

Qax

Ana.

ədəli-dədəli

Salyan, Yardımlı

ədəli-düdəli

Ağdam, Bərdə, Şuşa

Əməlli-başlı, her şeyi öz qaydasında olan. □ Ömründə sənin bir ədəli-düdəli iş gördü:nü görməmişəm (Ağdam); Ə:, ədəli-düdəli toy elə apar evinə, qoy elin adəti nejədi heylə olsun (Şuşa).

ədillibəndə

Salyan

Heç vaxt, qətiyyən. □ Nənəm əynimə ədilli bəndə qırmızı paltar geyməzdi.

ədili-düdülü

Qazax

ədlap

Gədəbəy

Nişanə, əlamət. □ Də:sin, nənəmin qırçılığı xörə:in dadını azaldıf xeylax, görmöysünmü, yağ ədlapı yoxdu, aşqarcığazdı eləjə.

ədnə

Bakı

Yaxşılıq edib sonradan başa qaxan.

əfci¹

Basarkeçər, Borçalı, Gədəbəy, Hamamlı, Xocavənd, Qazax, Tovuz

1. Qadın işinə qarışan kişi (Basarkeçər). □ Qadınnarın işinə qarışan kişiyə əfci de:rix'.

2. Xırdaçı, çürükçü (Borçalı, Gədəbəy, Qazax). □ Əfci yaramaz sözdər danışer, bekara sözdər danışer (Borçalı); Yaman əfcisən ha (Qazax); Nəbi yaman əfci kişidi; İrəşit yaman əfcidi, hər şeyə qarışar öydə (Gədəbəy).

əfci²

Mingəçevir

Xəbərçi, sözgəzdirən.

əfci-əfci

Çənbərək, Gədəbəy, Qazax

Əfci-əfci danışmax: boş-boş, mə­nasız danışmaq. □ Əfci-əfci danışer (Qazax); Sarıxa həmməşə aralıxlarda əfci-əfci danışar (Çənbərək); Əfci-əfci danışma, yaxşı danış (Gədəbəy).