Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

şalaqqı¹

Borçalı, Gədəbəy

İşsiz, avara, boş-boşuna gəzən. □ Şalaqqı o adama deyillər ki, işini buraxıv avaralıx eli:r (Borçalı); Oqtay şalaqqının biridi, duruf bir yerdə işdiyəmməz xeylax (Gədəbəy).

şalaqqı²

Borçalı, Qazax

Nadinc, şuluq. □ Kənddə Nəsrəddinnən şalaqqı uşax yoxdu (Borçalı).

şalampır

Ağdam, Ağcabədi, Bərdə, Tərtər, Yevlax

Qoyun əti və içalatından hazırlanan xörək növü. □ Ətin hər yerinnən töküllər qazana, ala-çiy eli:llər, tezyeməx'çün de:illər şalampır (Ağdam); Şalampırın qartofu, soğanı olmur (Yevlax).

şalampur

Ağcabədi, Bərdə, Tərtər, Yevlax

şalat

Ordubad, Şahbuz

Xış.

şalatdı

Bakı

Səliqəsiz, pinti. □ Qız da bu qədər şalatdı olar?

şalaş¹

Başkeçid

Nadinc.

şalaş²

Salyan

Çardaq. □ Arvaddarın biri şalaşda uşaxlara baxır.

şalayın

Mərəzə

Lovğa. □ Az şalayın ol.

şaldırğan

Gəncə

Kiçik şəlalə.

şaleyin

Göyçay

Pinti.

şalğam

Bolnisi, Borçalı

Qırmızı turp. □ Şalğam turpdan balaja olar, özü də qırmızı oloy yemə: (Borçalı).

şaltax

Ağdam

Köhnəlmiş ayaqqabı. □ Şaltaxları gəti geyim.

şalvarçağ

Cəlilabad

Şalvarsız, tumançaq. □ Şalvarçağ gəzmə, qıçun tey toz oley axi.

şam

Cəlilabad

Çay. □ Şam derüg çaya, məsələn, mal gedibdi şama su içməyə.

şamadat

Salyan

Şamadat verməg: acıq vermək. □ Uşaxlar savaşanda bir-birinə şamadat verir, onu hirsləndirir.

şamartı

Borçalı, Qazax

Yığıncaq. □ Bir adam oğluna xeyir iş tutor, cahalları başına yığer, sonra şamartı eler (Borçalı).