Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

çəkəcəx'¹

Şahbuz

Təndirin ağzına qoyulan taxta qapaq. □ Çəkəcəyi gəti, qoyax təndirin ağzına.

çəkəcəx'²

Şahbuz

Cınaq. □ Çəkəcəx' toyuxda olur, mərc eləyillər onnan.

çəkəcəx'³

Qarakilsə, Şahbuz

Gəvən bitkisi yığmaq üçün işlədilən alət. □ Çəkəcəynən bir yük gəvən yığdım (Şahbuz).

çəkəcəx'⁴

Basarkeçər, Yardımlı

Dəstək (qapıda). □ Qapının çəkəcəyi çıxıf (Basarkeçər).

çəkələx'

Çənbərək, Qazax, Tovuz, Zəngibasar

çəkələt

Gədəbəy, Qazax, Tovuz

Yüngül ev ayaqqabısı. □ A bala, çəkələtdəri marjə:ti, eşiyə çıxejam (Gədəbəy).

çəkər

Kürdəmir, Şamaxı

Qorxu. □ Heş kimnən çəkərim yoxdu.

çəkərəx'

Gəncə, Naxçıvan

Az-az. □ Çəkərəx'yi, tez-tez yi (Gəncə).

çəki

Basarkeçər, Borçalı, Goranboy, İmişli, İrəvan

Tapqır. □ Çəki olmasa yəhər aşar, atın belində durmaz (Goranboy); Ə:, atın çəkisin bərkit (Borçalı); Gəlin atın çəkilərin boşatdı (İmişli).

çəkifdöymə

Şuşa

Uşaq oyunu adı.

çəkişgən

Ağcabədi

Cınaq (toyuqda). □ Çəkişgəni mərşdəşillər, so:ra qırıllar; Çəkişgəni çəkdin, yadda gərəx' saxlıyasan.

çəkişmə

Şuşa

Uşaq oyunu adı.

çəkişməg

Cəlilabad, Salyan

Mərcləşmək, mərc gəlmək. □ Üç gün qabağ arvadnan kişi çəkişmişdilər (Cəlilabad).

çəkişməx'

Cəbrayıl, Şəki

çəkişotu

Ucar

Dərman bitkisi adı. □ Çəkişotu yarpağını yaranın üssünə qoyurux, yaranın çirkin çıxardır.

çəkmə

Gəncə, Naxçıvan, Ordubad, İrəvan

Xörək adı.

çəkməçü

Ağcabədi

Gönü döyüb hamarlamaq üçün alət. □ Çəkməçünü vurursan gönə, gönün qırışın açır.

çəkməduz

Şərur

Çəkməçi. □ Çəkməduz çəhmə tikər.