Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

çəçiyə qalxmax

Qazax, Borçalı

Şahə qalxmax. □ At çəçiyə qalxdı, az qaldı məni yıxsın (Borçalı).

çəçix'ləməx'

Qazax

Təpikləmək, qabaq ayaqları ilə vurmaq. □ Qoyma, at uşağı çəçix'lər.

çəçil

İmişli, Qazax, İrəvan

Dələmə. □ Çəçil çox şirin olor (Qazax).

çədənə

İrəvan, Zəngibasar

Xırda, balaca (göz). □ Çədənə göz uşaxdı (İrəvan).

çəfər

Naxçıvan

Su süzmək üçün daş. □ O su süzülən daş çəfər adlanır.

çəfgən

Ucar

Miçətkən. □ Yayda bütün öylərdə cəfgən qurullar.

çəhləx'

Çənbərək

Köhnə ayaqqabı. □ Çəhləyi əyğıma:lıf eşiyə çıxdım.

çəhləmax

Ordubad

Sıxmaq. □ Tutu çəhliyib suyun çıxart.

çəhlim

Çənbərək, Daşkəsən, Gəncə, İmişli, Qarakilsə, Qazax, Meğri, Ordubad, Şəmkir, Tovuz, Yevlax, Zəngilan

1. Yol, cığır (İmişli, Qazax, Meğri, Tovuz). □ Qoyunu çəhliminən çəx', a bala, şehə salma (Qazax); Bu çəhliminən gedəcaxsan, qavağa: bir bulax çıxecax (Meğri); Qoyunu çəhlimnən aparerdıx örüşə (İmişli).

2. İz, ləpir (Daşkəsən, Gədəbəy, Gəncə, Zəngilan). □ Avçılar ayının çəhliminə düşüf mağarasına kimi getdilər (Zəngilan); Canavarı çəhlimiynən gedif tafdıx dərədə; İt qoyunu çəhlimiynən tapıf (Gədəbəy); Taxılın qırağında mal çəhlimi var (Gəncə); Malların çəhlimin tapdım (Ordubad).

çəhlimnəməx'

Şəmkir

İzləmək, izinə düşmək. □ Çəhlimnədim, gördüm heyvan gedif girif bağa.

çəhmə

Ağdam, Borçalı, Culfa, Goranboy, Karvansaray, Tərtər, Tovuz, İrəvan, Zəngilan

çəhməcə

Şərur

Xörək adı.

çəkaşıx

Gəncə, Goranboy

Bahalı dəridən və məxmərdən tikilmiş qolsuz və yaxasız qadın paltarı. □ Çəkaşığı qoja arvatdar ge:nərdi (Goranboy); Çəkaşığın tikişi söküldü (Gəncə).

çəkçəki

Gəncə, Şamaxı, Tovuz

Quş adı. □ Çəkçəki balaca quşdu (Şamaxı).

çəkəcək

İmişli, Kürdəmir

Tapqır. □ Çəkəcəğin bərk çək atın (İmişli).