Məcazi mənada: bu dünya.
1. Torpaq üstündə yatan, yatacağı torpaq olan.
2. Məcazi mənada: yoxsul, kasıb.
1. Birisinin qarşısında yerə döşənərək torpağı öpən.
2. Məcazi mənada: alçalma, özünü alçaltma.
1. Torpaq, toz.
2. Yer kürəsi.
3. Ölkə, məmləkət, diyar.
4. Sifət kimi: yox olmuş, çürümüş, torpaq olmuş.
Bax: xayif.
Bax: xayibən.
Bax: xayib.
İstər-istəməz, könülsüz.
İstəyən, arzulayan, xahiş edən.
İstər, istərsə.
1. Ayaq basılan yer.
2. Astana, kandar.
Kül.
1. Torpağa aid, torpaqdan olan.
2. Torpaq rəngli.
3. Bu dünyaya aid olan.
4. İsim kimi məcazi mənada: adam, bəşər, insan.
Bax: xəkəndaz.
Əsli fars bir şeyx və ya dərvişin rəhbərliyi altında olan dərvişlərin yaşadıqları və ibadət etdikləri yer; təkyə.
