İşin adi surətdə baş tutması.
Qucaqlaşma.
Bir-biri ilə tanış olma.
Bir-birinə müxalif, zidd olma.
Bir-birinə vermə; dəyişmə, mübadilə.
1. Sarıma, bükmə.
2. Kəsmə.
3. Keçib başa çatdırma; keçmə.
1. Təlimlər, məşqlər.
2. Öyrədilən fənlər.
1. Damğa, möhür.
2. Təbiət, yaradılış, xilqət.
1. Bax: təbəh.
2. Puçluq, heçlik.
1. Xasiyyətlər, təbiətlər.
2. Bəsit maddələr.
1. İki şey arasındakı ziddiyyət.
2. Ortaq bir rəqəmə bölünməsi mümkün olmayan iki rəqəm arasındakı münasibət (məs.: 7 ilə 9 kimi).
1. Xarab olan, bərbad olan.
2. Öz işindən heç bir fayda görməyən; əhəmiyyətsiz işlər görən.
1. Tabaq.
2. Bulud (qab).
3. Bir budağın üstündə olan gül yarpaqları.
1. Yerin geoloji quruluşu.
2. Geologiya.
1. Balta.
2. Bax: təbərzin.
