1. Qulağı eşitməyən; kar.
2. İçi görünməyən; qapalı.
3. Az səs çıxaran; səssiz.
Qədəh, piyalə.
Səbir edən, qatlaşan, dözən.
Taxt sahibi; hökmdar, hakim.
“Rəqəm (yazı) sahibi”, savadlı.
“Nəzər sahibi”, təravətli, zəkalı; düşüncəli, mərifətli.
“Nəfəs sahibi”, duası qəbul olunan.
Zövq sahibi; zövqlü.
Məsləhətçi, müşavir.
Zabit.
Məcazi mənada: başçı, qoşun başçısı.
1. Zöhrə və Müştəri eyni bürcdə bir-birinə yaxınlaşdığı zaman doğulan xoşbəxt.
2. Keçmişdə Şərqdə böyük hökmdarlara verilən ad; epitet.
Quran, İncil və Tövrat kimi dini kitablardan birinə qail olan dindar.
Kəşf edən; tapan, müəllif.
Ad sahibi; tanınmış, məşhur.
