Gurultulu, patıltılı.
Sıra, nizam.
1. Pis, yaramaz.
2. Məcazi mənada: azğın, azmış.
Göy gurultusu kimi.
1. Dəyişmə, mübadilə.
2. Qılınc və ya nizə ilə vuruşan iki adamın növbə ilə vurulan zərbələri özündən rədd etməsi və özünün zərbə endirməsi.
Kişilik, ərlik.
1. Kişi, ər.
2. Xadim (ictimai, siyasi və s.).
3. Məcazi mənada: bacarıq.
1. Murdar, məlun (şeytan haqqında).
2. Daşla vurulan, daşqalaq edilən.
Sarsılma, titrəmə, əsmə.
1. Meydan oxuyan, rəqib çağıran.
2. Məcazi mənada: öyünən, gopçu.
Sarsılma, sarsıntı.
1. Yol gedən; yolçu.
2. Gedən, yeriyən.
3. Yolun keçdiyi yer; keçid.
4. Cığır, iz.
Bax: rəhgüzər.
Palan.
Xristian tərki-dünyası; rahib.
Yol qarovulçusu.
