1. Başqasının yəhər örtüyünü gəzdirən (adam).
2. Məcazi mənada: birinə sədaqətlə qulluq edən, səmimi xidmət edən.
1. Kəsən, qıran, üzən.
2. Dayandıran, saxlayan.
3. Qət edən.
4. İti, kəskin.
5. Qəti, möhkəm (adam).
6. Bərk, tünd (spirtli içki).
7. Çəpər; ayıran.
Bax: qateüttəriq.
Kəndli, kəndçi.
1. Yaxınlaşdıran.
2. İsim kimi: qayıq.
1. Boyun.
2. Yal (at və s.-də).
Suda batan, suda qərq olan.
1. Yolan.
2. Sancan. göynədən.
Bərk, möhkəm (söyüş haqqında).
1. Məktub və s. aparıb-gətirən adam.
2. Sifət kimi: yola çıxan, yola düşən.
3. Sifət kimi: çalışan, cəhd edən.
4. Elçi.
5. Sifət kimi: qısa, kəsə (yol).
6. Sifət kimi: qəsd edən, niyyət edən, məqsəd güdən.
Kəskin, iti.
Ruzi bölən, canlıların, xüsusilə də insanların ruzisini paylayan (Allah nəzərdə tutulur).
Saçı müşk və ənbər qoxusu verən, qaliyə saçlı.
Bax: qaliyəmuy.
1. Müşk və ənbəri olan; qaliyəli.
2. Məcazi mənada: qara.
1. Dedi-qodu.
2. Hayküy, səs-küy.
3. Oyun, şəbədə.
Bax: qalü bəla.