Azlıq.
Məcazi mənada: göy, səma.
Yelkən.
1. Boyunluq (heyvanların boynuna bağlanan ip, zəncir və s.).
2. Boyunbağı, həmail.
Qalalar.
Yalançı irin (irinə bənzəyən ifrazat).
Çirk, irin.
1. Qədimdə olan kimi.
2. Əbədi, həmişəki.
Əbədi olaraq; əzəli.
1. Qədimlik, qədimdən qalma.
2. Daha qədim olma; qədimlik.
3. Əbədilik, əzəlilik.
Qidaya aid olan; yeməli.
Qibtə artıran, qibtə doğuran.
Qibtəyə səbəb olan, qibtə doğuran.
Bax: qibtəkeş.
Ey qibləgahım! Ey pərəstiş etdiyim!
