Hikmət bilən, hikmətdən xəbərdar olan; filosof.
Hikmət sevən, həkimanə sözlər bilən.
Fəlsəfi, həkimanə (söz, əsər və s.).
Həkimanə sözlər yazan.
Hikmətli, fəlsəfi (söz, əsər və s.).
Hikmət artıran, bilik artıran.
Həkimanə.
Fizika.
1. Qoturluq (xəstəlik).
2. Məcazi mənada: paxıllıq.
3. Məcazi mənada: öz sözünü yeritmə; tərslik.
Hikmətə aid; fəlsəfi.
Hikmətlər.
Hicran dərdi çəkən, ayrılıq dərdinə düşmüş.
1. Ayrılıq, fəraq.
2. Acı təsir, ağır gəlmə.
3. Sayıqlama.
Məhəmməd peyğəmbərin axırıncı dəfə Məkkəni ziyarət etməsi.
Yumşaqlıq və vüqar, həlim və vüqarlı olma.
