1. İşıq, nur, ziya, şölə.
2. Məcazi mənada: cəlal, rövnəq.
Boşluq.
1. Budaqlar.
2. Şöbələr.
Aşağı.
Qədim fars dilindəki yazılı mənbələr.
Fars əhli.
Fürsət tapan, əlinə fürsət düşən.
Fürsətdən istifadə edərək.
Fürsət axtaran.
Farslar.
İslamaqədərki İranda “fars” mənasında işlədilmişdir.
Ayrı düşən, ayrılıq çəkən.
Ayırılıq, fəraq.
Qurana aid olan.
1. Ayırma, ayırd etmə.
2. Dərk etmə.
3. Xeyirlə şər, haqla nahaq arasındakı fərqi göstərən, ayırd edən.
4. Quran (haqla batini fərqləndirdiyi üçün belə adlandırılmışdır).
Xırda mis pullar.
