“Fatihə” oxuyan.
1. İbtida, başlancığ.
2. Quranın birinci surəsinin adı.
1. Ayıran.
2. Bölmə.
3. Ara(lıq).
4. Kiriş və tellərin uzunluğu.
5. İşdə ara vermə; tənəffüs.
Ayıran, aralaşdıran.
Ədalətli, insaflı.
Ədalətli, ədalətlə, insafla.
Haqqı batindən ayırmaqda mahir olan; ədalətli.
Farsdilli.
Fars nəslindən olan; fars.
Farsşünaslıq.
1. Atlı, süvari.
2. Mahir minici.
3. Sifət kimi məcazi mənada: məharətli, iqtidarlı, bacarıqlı, hünərli.
Fərqləndirən, ayıran, ayırıcı.
Ürəyi asudə, könlü rahat, dinc, qayğısız.
1. Boş, asudə.
2. İş-gücünü qurtarmış, işi-gücü olmayan.
3. Vaz keçmiş, tərk etmiş.
4. Rahat.
Bax: faricülhəmm.
