Azərbaycan dastanlarının leksikası

nə

Nəyinə. (“Kitabi-Dədə Qorqud” leksikası)

nərə urmaq

Hayqırmaq. (“Kitabi-Dədə Qorqud” leksikası)

nəstəin ərəb

Yardım dilərik, yardımına güvənərik. (“Kitabi-Dədə Qorqud” leksikası)

nəvalə ərəb

Nəvə. (“Kitabi-Dədə Qorqud” leksikası)

nida eyləmək

Səslənmək. (“Kitabi-Dədə Qorqud” leksikası)

nigarlı

Xınalı, xına yaxılmış. (“Kitabi-Dədə Qorqud” leksikası)

niqabını sərpmək

Üzünü açmaq. (“Kitabi-Dədə Qorqud” leksikası)

niqablu

Rübəndli, örtülü. (“Kitabi-Dədə Qorqud” leksikası)

nolmaq

Nə olmaq. (“Kitabi-Dədə Qorqud” leksikası)

nolur

Nəyə yarayar? Nə üçün? (“Kitabi-Dədə Qorqud” leksikası)

naçaq

fars. na – ön söz, çağ

Nasaz, kefsiz, xəstə kimi, süst, əzgin, xəstəhal. (“Koroğlu” dastanının lüğəti)

Qoç quzudan quzu törər qoç olar,

Qoç igiddən qoçaq olar, sultanım!

Mərd igidlər dava günü şad olar,

Müxənnətlər naçaq olar, sultanım!

                            (“Eyvazın Çənlibelə gətirilməyi”)

*

Ay ağalar, qovğa günü gələndə,

Başı ağrur, naçaq olur müxənnət.

At zərbindən qulaqları tutulur,

Gühdan-güha qaçaq olur müxənnət.

                              (Paris nüsxəsi, 12-ci məclis)

nagah fars

Qəfildən, birdən, gözlənilmədən, ansızın. (“Koroğlu” dastanının lüğəti)

Ay ağalar, cavan sevdim,

Oldum dəli, divanə mən.         

Nagah yerdən mayıl oldum,

Bir ala göz cavanə mən.

        (Paris nüsxəsi, 4-cü məclis)

naxır

Mal-qara sürüsü. (“Koroğlu” dastanının lüğəti)

Kəndləri, bağları, sürüləri, ilxıları, naxırları, o necə deyərlər, bircə donuzu əksik idi. (“Qulun qaçmağı”)

nayıb ərəb

Canişin. (“Koroğlu” dastanının lüğəti)

Dəlilərim, gəlin bir-bir oturun,

Eyvaz nayıb olsun ta mən gəlincə,

Rumdan Şama avazəsin götürün,

Tabesiz Eyvaza ta mən gəlincə.

        (“Koroğlunun Bayazid səfəri”) (“Bəşir Əsəd”)

*

Koroğlu sözünü tamam elədi. Eyvazı nayıb tikib, Qıratı tapşırdı Eyvaza. (“Koroğlunun Bayazid səfəri”)(“Bəşir Əsəd”)

naib