Azərbaycan dastanlarının leksikası

nüdrətən ərəb

1. Hərdənbir, arabir, az-az, təsadüfdən-təsadüfə, nadir hallarda.

2. Birdən, gözlənilmədən.

Sən nüdrətən bir məclisə varanda,

Yaxşı əyləş, yaxşı otur, yaxşı dur.

                                             (“Qurbani”)

nümayan fars

Görünən, zahir olan, aydın olan; əyan, aşkar.

Heç rəhmə gəlmədi zalım cəlladlar,

Bir yana çatmadı dadı fəryadlar,

Burda yer ağladı, göydə buludlar,

Qiyamət nümayan oldu Misirdə.

                             (“Mahmudla Nigar”)

                             *

Ərənlər üstümə gəldi nümayan,

Bir ayə göstərdi bəyanbəbəyan,

Bir səf mələk gördüm huriyi-qılman,

Dal gərdəndə şanaları neçədi?

                          (“Abbas və Gülgəz”)

nüsrət ərəb

1. Kömək, yardım.

2. Zəfər, qələbə.

Zimistan yaz olar, çəkmə həsrəti,

Dayan bu möhnətə, çox da darıxma.

Ədalətin gücü, haqqın nüsrəti,

Köməkdi qabaqda, toxta, darıxma.

                               (“Şəmşir və Sənubər”)

nütfə ərəb

Maya, toxum, məni (spermatozoid).

Nakəs adam danışıqdan saz olar,

Kərəmdən kəm, səxavətdən az olar,

Nütfədə qarışan şeyitbaz olar,

Mərd də sığışdırmaz, nahaq qan eylər.

                                          (“Leyli və Məcnun”)

nə vəchlə

Nə səbəbə, niyə.

nagahi fars

Qəflətən, gözlənilmədən, birdən-birə. (“Kitabi-Dədə Qorqud” leksikası)

nağaraçu

Nağaraçı. (“Kitabi-Dədə Qorqud” leksikası)

nayib

necədəyin

Necə edək? (“Kitabi-Dədə Qorqud” leksikası)

nerə

Hara? (“Kitabi-Dədə Qorqud” leksikası)

nən

Nəyinə? (“Kitabi-Dədə Qorqud” leksikası)

nə hallu

Necə? nə cür? (“Kitabi-Dədə Qorqud” leksikası)

nə idügin

Necə olduğunu, nə olduğunu. (“Kitabi-Dədə Qorqud” leksikası)

nəqaraçu

Nağaraçı, nağara çalan. (“Kitabi-Dədə Qorqud” leksikası)

nəmləmək

Hədəfə vurmaq. (“Kitabi-Dədə Qorqud” leksikası)