All dictionaries

qaraqul [qaraqul] isim

Keçmiş zamanlarda qara irqə mənsub olan hər bir adama, zənciyə verilən ad; qulam. □ Qrimə başladıq, mən də özümü bir qaraqul eləmişdim.. (H.Sarabski).

qaraqulaq [qaraqulax] isim

Zoologiya. Tülküyə bənzər yırtıcı heyvan.

qara-qura [qara-qura] isim

1. Qarabasma. □ .. adamı yuxuda çox qara-qura basar, hər yuxuya inanmaq olmaz. (Nağıl).
2. Məcazi mənada: ağır, mənhus, pis, kədər doğuran, qorxulu. □ Ürəyimə min cür qara-qura fikirlər gəlir. (Ə.Haqverdiyev).

qapadılmaq [qapadılmax'] feil

1. Qapağı örtülmək, ağzı qapaqla qapanmaq.

2. Bağlanmaq, örtülmək, qıfıllanmaq. □ Qapı qapadıldı.
3. Örtülmək, qaplanmaq. □ Dağ dumanla qapadılmışdı.

qapaqlanmaq [qapaxlammax] feil

Qapaqla örtülmək, qapağı bağlanmaq, bərkidilmək.

qapaqlatmaq [qapaxlatmax] feil

Qapaqla örtdürmək, bağlatmaq, üstünə qapaq qoydurmaq.

qapatmaq [qapatmax] feil

Qapamağa, örtməyə, bağlamağa məcbur etmək.

qapazlanmaq [qapazdammax] feil

Qapazla vurulmaq.

qapdırmaq [qapdırmax] feil

1. Qapmağa təhrik etmək, qapmağa məcbur etmək. □ İti qısqırdıb yoldan keçəni qapdırırdı.

2. Qapışdırmaq, qapıb almaq, oğurlamaq. □ Boş danışma, bura say qapdırıb aldıqlarını! (M.Ə.Sabir).

qapışdırılmaq [qapışdırılmax] feil

Tez-tələsik götürülmək, bir-birinin əlindən qapılıb alınmaq, dartışdırılmaq.

qaraqurd [qaraqurt] isim

1. Zoologiya. Qabıqlı böcək cinsindən olub, bəzi yerlərdə dozanqurdu adlanan qara böcək. 

2. Zoologiya. Orta Asiyada yaşayan qara rəngli zəhərli hörümçək növü.

qaraquş¹ [qaraquş] isim

Qartal. □ ... Bax, o göy üzündə quş qaraquşdur. (S.S.Axundov).

qaraquş² [qaraquş] isim

Dırnağın ətrafındakı ətdən bəzən aralanıb çıxan incə qabıq.

qaraquzey [qaraquzey] isim

Yüksək binanın və ya hündür bir yerin arxasında olub, çox zaman günəş görməyən yer, torpaq.

qaralama [qaralama] feil

1. Qara rəng çəkmək, qara sürtmək, qara rənglə çirkləndirmək, qara rəngə batırmaq. 

2. İsim kimi: bir yazının qaralaması, ilk mətni, layihəsi. □ Ona görə nə plan tökdü, nə qaralama yazdı. (Mir Cəlal).

qaralamaq [qaralamax] feil

1. Qara rəng çəkmək, qara sürtmək, qara rənglə çirkləndirmək, qara rəngə batırmaq; cızma-qara etmək. □ Uşaqlar divarları kömür ilə qaralamışlar.

2. Əl ilə yazmaq; bir şeyin ilk mətnini, ilk layihəsini, planını yazmaq, qeyd etmək, eskizini çəkmək. □ Məqalənin mətnini qaraladım.
3. Yazılmış yazının üstündən qələm çəkmək, pozmaq. □ Siyahıda adını qaraladılar.
4. Məcazi mənada: ləkələmək, qara yaxmaq, üstünə böhtan atmaq, biabır etmək. □ Adamı qaralamaq yaxşı iş deyil. (S.Rəhimov).
5. İtirmək, qarışdırmaq, pozmaq; görünməz, nəzərə çarpmaz hala salmaq. □ İzini qaralamaq.
6. Bir şeyin yerini, bünövrəsini nişanlamaq. □ Burada toxumların yerini qaralamışıq.