All dictionaries

ərəbşünaslıq [ərəbşünasdıx] isim

Ərəb dilini, ədəbiyyatını, tarixini və s. tədqiq edən elmlərin məcmusu.

ərəfə [ərəfə] isim ərəb

Hər hansı bir hadisədən qabaqkı vaxt, bayramdan əvvəlki gün, bayram axşamı. □ Bayram ərəfəsi. Yeni il ərəfəsi.

ərəğac [ərəğac] sifət

1. Tezyetişən, tez əmələ gələn; tez əkilən. □ Ərəğac tarla.
2. Zərf kimi: tezyetişən, tez əmələ gələn; tez əkilən. □ Bir qədərdən qoçu qatmaq lazımdır, qoy quzu ərəğac olsun! (S.Rəhimov).

ərəq¹ [ərəq] isim ərəb 

Klassik ədəbiyyatda tər mənasında işlənmişdir. □ Ol gülüzardə ərəqin xoş səfası var; Türfə budur ki, saziş edər atəş ab ilə. (Q.Zakir).

ərəq² [ərəq] isim ərəb

ərəmik [ərəmix'] sifət

1. Doğmayan, uzun müddət qısır qalan. □ Ərəmik inək. Ərəmik camış.
2. Məcazi mənada: doğmayan, sonsuz. □ Ərəmik arvad.
3. Məhsul verməyən, bar verməyən, bərəkətsiz. □ Ərəmik torpaq.
4. Məcazi mənada: faydasız, səmərəsiz, nəticəsiz.

ərən [ərən] isim

1. Ər, qoçaq, igid. □ Ərənlər kimi döyüşmək. Ərənlər dözə bilməz; Bu dərdə dözən mənəm. (Bayatı). Ərənlər ölüb, kürənlər meydan sulayır. (Atalar sözü).
2. Dünyagörmüş, müdrik, ağıllı adam. □ Bizlərdə ərənlər üçə deyərlər. (S.Rəhimov).
3. Dini etiqada görə Allaha və övliyalara yaxın olmaq şərəfinə nail olmuş adam. □ Çağıraram ərənləri, pirləri; Arzularam bizim əziz yerləri. (Aşıq Rəcəb).
4. Mövhumi təsəvvürlərə görə suda yaşayan mövhum bir vücud. □ Suya söylə ərən eşitsin, köməyinə çatsın.

ər-ər [ər-ər] isim ərəb

Ardıc ağacı. □ Ətrafında ər-ər ağacları düzülmüş xiyabanda bir neçə dəqiqə yol getdik. (M.S.Ordubadi)

ərəsat [ərəsat] isim ərəb

1. Dini etiqada görə məhşər (qiyamət) günü yenidən diriləcək insanların öz əməllərinə dair haqq-hesab vermək üçün toplaşacaqları yer, meydan.
2. Davalı, iğtişaşlı, gurultulu, hadisə, təntənə, bayram haqqında. □ A balam, bu nə ərəsatdır. □ Küçəyə çıx, gör nə ərəsat var?

ərəsati-məhşər [ərəsati-məhşər]

ərəş [ərəş] isim

Arxaizm. Dirsəkdən barmaqların ucuna qədər olan uzunluq ölçüsü.

ərəvüş [ərəvüş] isim

Budama, ağacların budağını kəsmə, yan-yörəsini təmizləmə. □ Ağacları ərəvüş etmək.

ərəzən [ərəzən] sifət

Gecyetişən, gec əmələ gələn; gec əkilən. □ Ərəzən taxıl. Əkin ki ərəzənə düşdü, məhsul az olacaq.

ərgən [ərgən] sifət

Həddi-büluğa çatmış, lakin hələ evlənməmiş və ya ərə getməmiş. □ Onun iki ərgən oğlu var.

ərgənlik [ərgənnix'] isim

1. Həddi-büluğa çataraq, hələ evlənməmiş oğlanın və ya ərə getməmiş qızın hal və keyfiyyəti.
2. Yeniyetmə qız və oğlanların üzündə çıxan sızanaqlar.

ərgin [ərgin] sifət

Əriyib maye halına gəlmiş, ərinmiş, əridilmiş. □ Ərgin qurğuşun.