All dictionaries

şikarçı [şikarçı] isim

Ovçu. □ ...yedəklərində tazı-tula gedən şikarçılar, nökərlər böyük bir yarımdairə təşkil etmişdilər. (M.Rzaquluzadə).

şikari [şika:ri] sifət fars

Ova məxsus, ovda işlənən. □ ...şikari papağını sol qulağına tərəf əydi. (M.Hüseyn).

şikayət [şika:yət] isim ərəb

1. Öz halından və ya başına gələn bir dərd və acıdan ah-zar etmə; məmnuniyyətsizliyini izhar etmə; giley. □ Ata-anasını görcək qız həyatından şikayətə başlardı. (H.Sarabski).
2. Birinin haqsızlığı və düzgün olmayan hərəkəti barəsində rəsmi şəkildə verilən məlumat, ərizə. □ Xala, qlava Xudayar bəyin şikayətinə görə oğlun Vəliqulunu tutub atdı dama. (C.Məmmədquluzadə).

şikayətcil [şika:yətcil] sifət

Şikayət bildirən, həmişə şikayət edən, narazı. □ ...şikayətcil ferma müdirlərinin sözlərindən daxilən narahat olsa da, çınqırını çıxarmır... (İ.Hüseynov).

şikayətçi [şika:yətçi] sifət

1. Şikayət edən, şikayətə gələn.
2. İsim kimi: şikayət edən, şikayətə gələn adam. □ Ev dönəcək divanxanaya, şikayətçinin biri gedib o biri gələcək. (M.Süleymanov).

şikayətkar [şika:yətkar] sifət ərəb/fars

1. Arxaizm. Şikayət edən, şikayətçi, şikayət mahiyyətində olan. □ Şirəli dayısının şikayətkar danışığını eşidərkən təəccübləndi. (M.Hüseyn).
2. Arxaizm. Məcazi mənada: kədərli, yanıqlı, iniltili. □ Qocanın otağından şikayətkar bir tar təranəsi gəldi. (İ.Əfəndiyev).

şikayətlənmə

şikayətlənmək [şika:yətdəmməx'] feil

Halından, vəziyyətindən, taleyindən və s.-dən şikayət etmək, məmnunsuzluğunu bildirmək; gileylənmək. □ İzzətin səs-küyündən şikayətlənən bu ev indi çıraqsız, zülmət bir dama bənzəyirdi. (Mir Cəlal).

şikayətli [şika:yətdi] sifət

1. Şikayət ifadə edən, dərdli, iniltili.
2. Məcazi mənada: şikayət ifadə edən, dərdli, iniltili. □ ...çəpiş şikayətli bir səslə mələdi. (Mir Cəlal).

şikayətnamə [şika:yətna:mə] isim ərəb/fars

Yazılı şikayət.

şikəncə [şikəncə]

şikəst [şikəst] sifət fars

1. Bədənin hər hansı bir üzvündən məhrum olmuş və ya hər hansı bir səbəbə görə onu itirmiş; əlil. □ Şikəst oğlan. Şikəst qoca.
2. Bədənin hər hansı bir üzvündən məhrum olmuş və ya hər hansı bir səbəbə görə onu itirmiş; əlil adam. □ Müharibə şikəstləri. Şikəstlərə kömək.
3. Məcazi mənada: sınıq, nöqsanlı. □ Stolun bir qıçı şikəstdir.

şikəsteyi-fars [şikəsdeyi-fars] isim fars

Musiqi. Azərbaycan klassik muğamlarından birinin adı. □ Çalğıçılar şikəsteyi-farsa keçəndə Cavad hövlnak yerindən qalxıb qışqırdı: – Dayan! (Ə.Haqverdiyev).

şikəstə [şikəsdə] isim fars

1. Musiqi. Segah məqamında zərbli muğam. □ Sürü-sürü qoyunları çoban yamacda otladır; Alır ələ papağını, oxur şikəstə, fit çalır. (A.Səhhət). 
2. Sifət kimi məcazi mənada: klassik ədəbiyyatda sınıq, qırıq, qırılmış, sınmış mənalarında işlənmişdir. □ İntizarın mən çəkirəm neyvəstə; Könül pərişandır, xatir şikəstə. (M.V.Vidadi).
3. Sifət kimi məcazi mənada: qəlbi qırılmış, qəlbi yaralı, ürəyi sınmış. □ Şikəstə Zakirəm, sevmişdim səni; Atəşi-fəraqə yandırdın məni. (Q.Zakir). 
4. Fars yazısında işlədilən, sürətlə yazılan yazı xətlərindən birinin adı. □ Şikəstə xətti.

şikəstədil [şikəsdədil] sifət fars

Klassik ədəbiyyatda ürəyi sınmış, qəlbi qırılmış, incik, kədərli, incimiş mənalarında işlənmişdir.