Reklam
Reklam

All dictionaries

şeytan [şeytan] isim ərəb

1. İlahiyyat. Dini təsəvvürlərə görə şəri təmsil edən mövhum varlıq; cin, iblis (dini əfsanələrə görə mələklərdən olub, Adəm peyğəmbərə səcdə etmədiyinə görə göydən qovulmuş və o zamandan bəri insanları pis yollara çəkməyə çalışan bir varlıq). □ Düz deyirəm – şeytandan qorxuram, yalan deyirəm – Allahdan. (Atalar sözü).
2. Məcazi mənada: araqarışdıran, fitnəkar, xəbərçi, çuğul adam haqqında. □ Şeytana rast gəlməsən, nə var ki. (H.Nəzərli).
3. Məcazi mənada: çox bic, kələkbaz. □ Halal olsun, Süleyman, sən nə kələkbazsan, şeytan! (Ü.Hacıbəyli). 
4. Məcazi mənada: dəcəl. □ Şeytan bir qız nəvəsi də; Ayaq üstə dayanmışdı. (N.Rəfibəyli).

See also:

frazeologizm: bir dəli şeytan deyir frazeologizm: bu, meydan, bu da şeytan frazeologizm: cin ayrı, şeytan ayrı frazeologizm: dəli şeytan deyir frazeologizm: qəlbinə şeytan girmək frazeologizm: malım yox, divan apara, imanım yox, şeytan apara frazeologizm: şeytan barmağı frazeologizm: şeytan əməli frazeologizm: şeytan qulağı kar olsun frazeologizm: şeytan yoldan çıxarıb frazeologizm: şeytan yoluna düşmək frazeologizm: şeytan yuvası frazeologizm: şeytana bac verməmək frazeologizm: şeytana kələk (kəf) gəlmək frazeologizm: şeytana papış tikmək frazeologizm: şeytana papışı tərs geydirmək frazeologizm: şeytanın ayağını (qıçını) sındırmaq frazeologizm: şeytanın da ağlına gəlməz frazeologizm: şeytanın əli üzündə qalıb frazeologizm: şeytanın sözünə qulaq asmaq frazeologizm: üzündə şeytan tükü var Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti