All dictionaries

çalar [çalar] isim

1. Əsas rəngdən yalnız tonla fərqlənən rəng müxtəlifliyi. □ Rəng çaları.

2. Məcazi mənada: bir şeydəki kiçik müxtəliflik, azacıq fərq; incəlik. □ Sözün məna çalarları.

Qeyd: ...çalar. Bir sıra rəng adlarına qoşularaq oxşarlıq, bənzərlik, yaxınlıq bildirir; məsələn, ağaçalar, qırmızıyaçalar və s.

çalarlıq [çalarrıx]

çalbaş [çalbaş] sifət

Başı çal, başı (saçları) çallaşmış, başına (saçlarına) dən düşmüş. □ Çalbaş qadın.

çalbaşlı [çalbaşdı]

çalbığ [çalbığ] sifət

Bığları çal, bığı çallaşmış, bığına dən düşmüş. □ Çalbığ baytar müsafirləri əyləndirmək üçün sükutu pozdu.. (Y.V.Çəmənzəminli).

çalbığlı [çalbığlı]

çal-boz [çal-boz] sifət

Bozaçalan, çal rəngli; həm çal, həm də boz rəngdə olan. □ Çal-boz qaya.

çal-çağır [çal-çağır] isim

Musiqi ilə birgə oxuma; çalğı və nəğmə səsi; şənlik. □ Yaz fəslinin mayından başlamış payızın qırovuna qədər alaçıqla örtülən bu yerlər şənliklə, çal-çağırla dolur. (S.Rəhimov).

çal-çap [çal-çap] isim

Çalıb-çapma; soyğunçuluq, çapovul(çuluq). □ Dəyələrdə də həmişə çal-çap olurdu. (Mir Cəlal).

çal-çarpaz [çal-çarpaz] zərf

Çarpaz, çarpaz şəkildə. □ Qatarı döşündə, beldə çal-çarpaz; Tüfəng-tapançalar edilmişdi saz. (H.K.Sanılı).

çal-çəpər [çal-çəpər] isim

Bir yerin və ya bir şeyin ətrafına taxtadan və ya başqa materiallardan çəkilən divar, barı; hasar. □ Çal-çəpər sökülüb dağılmışdı. (B.Bayramov).

çaldırma

çaldırmaq [çaldırmax] feil

İşi gördürmək, çalmağa məcbur etmək. □ Qıza nəsihət verməkdənsə, çalğıçı gətirib çaldırmaq daha yaxşı olmazdımı? (Ə.Əbülhəsən).

çalğı¹ [çalğı] isim

Musiqi. Musiqi, musiqi aləti. □ Xalq çalğı alətləri ansamblı.

çalğı² [çalğı] isim

Dialekt. Nazik çubuqlardan, tikan və s.-dən düzəldilən uzundəstəli süpürgə. □ Qulu bir az gicəllənib çalğını götürdü, başladı həyəti süpürməyə. (S.Rəhimov)

çalğıçı [çalğıçı] isim

Hər hansı bir musiqi alətində çalmağı özünə peşə etmiş adam; çalan. □ Peşəkar çalğıçı.