All dictionaries

çivləmək [çivləməx'] feil

Çivlə bir-birinə bənd etmək, bağlamaq.

çivzə [çivzə] isim

Sızanaq.

çivzəli [çivzəli] sifət

Çivzə (sızanaq) basmış; sızanaqlı.

çiy [çiy] sifət

1. Bişməmiş, bişirilməmiş, qaynadılmamış. □ Çiy ət. Çiy süd.
2. Yaxşı bişməmiş, yarıbişmiş, ala-bişmiş. □ Xörəyin əti çiydir.
3. Məcazi mənada: tutqun, açılışmamış, kal. □ Növbətçi qadın mürgüdən hövlnak ayıldığını göstərən tutqun və çiy bir səslə cavab verdi. (M.Hüseyn).
4. Məcazi mənada: yersiz, münasibətsiz. □ Çiy söz.
5. Məcazi mənada: yetişməmiş.

çiyan [çiyan] isim

Zoologiya. Çoxayaqlılar sinfindən kiçik, zəhərli heyvan; skolopendra.

çiyələk [çiyələx'] isim

Botanika. Ağ çiçəkləri, çəhrayı-qırmızı rəngli ətirli meyvəsi olan çoxillik ot bitkisi və bu bitkinin meyvəsi. □ Fərman yoldaşları ilə meşəyə çiyələk yığmağa gedər.. (Ə.Sadıq).

çiyid [çiyit] isim

Pambıq toxumu. □ ..istəyirdi ki, bütün işləri özü görsün, bütün çiyidi özü səpsin. (Ə.Vəliyev).

çiyidsəpən [çiyitsəpən] sifət

1. Çiyid səpməyə məxsus. □ Traktora qoşulmuş çiyidsəpən maşın dünəndən sahədə idi. (Ə.Vəliyev).
2. İsim kimi: çiyid səpməyə məxsus maşın. □ Çiyidsəpəni təmir etmək. Yeni markalı çiyidsəpən.

çiyin [çiyin] isim

1. Bədənin boyundan qollara qədər olan hissəsi. □ Ağır bir sükutun qəsəbədə hökm sürdüyünü görən Leylək çiynindəki beşaçılan tüfəngini hərləyib əlinə aldı. (S.Rəhimov).
2. Geyimin haman yeri örtən hissəsi. □ Paltonun çiyni.

çiyinbəçiyin [çiyinbəçiyin]

çiyin-çiyinə [çiyin-çiyinə] zərf

1. Birgə, birlikdə, bir yerdə.
2. Yan-yana, yanakı. □ Ədəblə dayanıb çiyin-çiyinə; Heç biri gətirməz bir söz dilinə. (M.Şəhriyar).

çiyinlik [çiyinnix'] isim

Paltarın altından çiyinə qoyulan balışcıq. □ Çiyinləri çox ensiz olan qadınlar çiyinlik qoymaqla çiyin xəttini süni surətdə uzada bilərlər.

çiynidüşük [çiynidüşüx'] sifət

1. Çiyinləri və ya bir çiyni aşağı olan, sallaq çiyinli.
2. Məcazi mənada: maymaq, ağzıaçıq.

çiyrəndirmə

çiyrəndirmək [çiyrəndirməx'] feil

Ürəyini vurmaq, iyrəndirmək, bıqdırmaq, ikrahlandırmaq, ikrah hissi oyatmaq.