Bütün lüğətlər

çınqıllı [çınqıllı] sifət

Çınqıl olan, çınqıldan ibarət olan. □ Çınqıllı dağ.

çınqıllıq [çınqıllıx] isim

Çoxlu çınqıl olan yer, çınqıl çıxarılan yer. □ Çınqıllıqdan çınqıl çıxarmaq.

çınqılotu [çınqılotu] isim

Botanika. Meşələrdə, dağ-çəmənlərdə və çox rütubətli çınqıllı yerlərdə bitən çoxillik ot bitkisi.

çınqır [çınqır] isim

Səs, səs-səmir, çınqırtı.

çınqırıq [çınqırıx] isim

Zəng. □ Birdən-birə qapının çınqırığı vuruldu. (A.Şaiq).

çınqırtı [çınqırtı]

çınlama

çınlamaq [çınnamax] feil

Səslənmək, eşidilmək, səsi gəlmək. □ Haradasa musiqi çınlayır, ətrafa coşqun rəqs havası yayılır. (Ə.Məmmədxanlı).

çınlatma

çınlatmaq [çınnatmax] feil

Səsləndirmək. □ Söyləyiniz dastanını; Çınlatınız kamanını; Gözəlliyin, daşqın sular! (M.Müşfiq).

çıra [çıra]

çıraq [çırax] isim fars

1. Hər cür işıqlandırıcı cihaz (qaraçıraq, lampa, fənər, lampoçka və s.). □ Kasıb çıraq yandırar, dövlətlinin pulunu sayar. (Atalar sözü).
2. Məcazi mənada: işıq, ziya, nur mənasında. □ Bu dağı bağ eylərəm, ay bülbüllər; Yanın çardaq eylərəm, ay bülbüllər; Eşitsəm sən gəlirsən, ay bülbüllər; Yolunu çıraq eylərəm, ay bülbüllər. (Xalq mahnısı).

çıraqban [çıraxban] isim fars

Çıraqbanlıq, çıraqlarla işıqlandırılmış. □ Klubun içərisi çıraqban idi. (S.Rəhman).

çıraqbanlıq [çıraxbannıx] isim

1. Çıraqban olma, çoxlu işıq yanma, çıraqların yanması nəticəsində hasil olan işıq. □ Bu gecə Naxçıvanda indiyə qədər misli görünməmiş bir çıraqbanlıq var idi. (M.S.Ordubadi).
2. Hər hansı bir bayram, təntənəli şadyanalıq münasibətilə binaların, küçələrin işıqlarla bəzədilməsi. □ Parkda çıraqbanlıq təşkil etmək.

çır-çır [çır-çır]

Çır-çır çığırmaq – bərk çığırmaq, qışqırmaq, bağırmaq. □ Sabah yola düşəndə də .. çır-çır çığırırdı. (Aşıq Ələsgər).