All dictionaries

çərkəzi [çərkəzi] isim

1. Etnoqrafiya. Qafqaz xalqlarının geydikləri döşü vəznəli uzun kişi geyimi (milli paltarı). □ ..Hərdənbir çərkəzisini geyib, qızıl vəznələrini də taxırdı. (Qantəmir).
2. Sifət kimi: Qafqaz xalqlarının geydikləri döşü vəznəli uzun kişi geyimi (milli paltarı). □ ..qoltuqçunun çiynindəki paltonu götürüb, nazik ləzgi şalından tikdirdiyi boz çərkəzi çuxasının üstündən geydi. (S.Rəhimov).

çərləmə

çərləmək [çərrəməx'] feil

1. Çər xəstəliyi tutmaq. □ At çərləmişdir.

2. Bezmək, usanmaq, təngə gəlmək, cana gəlmək, bıqmaq (danışıqdan, söhbətdən).

çərlənmə

çərlənmək [çərrəmməx'] feil

1. Çər xəstəliyinə tutulmaq. □ At çərləndi.
2. Bezmək, usanmaq, təngə gəlmək, bıqmaq.

çərlətmə

çərlətmək [çərrətməx'] feil

Bezikdirmək, usandırmaq, cana gətirmək, təngə gətirmək, canını üzmək. □ ..Məni qocaltdınız, daha bəsdir, məni çərlətdiniz, daha bəsdir. (S.Rəhman).

çərməki [çərməki] isim

Gönü döyüb yastılamaq üçün alət, çəkic. □ Çəkməçilər önündə döşlük, əldə çərməki, ayaqyalın çıxmışdılar. (Mir Cəlal).

çərpələng [çərpələnk] isim

Dialekt.  Ensiz nazik taxta çərçivəyə yapışdırılmış və uzun sapa bənd edilərək, havaya uçurulan kağız.

çərşənbə [çərşəmbə] isim fars

Həftənin üçüncü günü, çərşənbə axşamından sonra gələn gün. □ Çərşənbə günündə çeşmə başında; Gözüm bir alagöz xanıma düşdü. (Aşıq Ələsgər).

çərtik [çərtix'] isim

Çərtilmiş yer.

çərtikləmə

çərtikləmək [çərtix'ləməx'] feil

Çərtik açmaq.

çərtilmə

çərtilmək [çərtilməx'] feil

1. Bıçaq və s. iti alətin ucu ilə üstü azacıq kəsilmək.
2. Yonulmaq. □ Dəmirov bir dəstə çərtilmiş karandaşı qabağına qoyduqdan sonra kresloya əyləşdi. (Ə.Sadıq).