1. Zərblə, şiddətlə toxunmaq, dəymək, vurmaq. □ Kür nəhri sahildəki iri daşlara və sarı qayalara çarparaq hiddətlə çağlayırdı. (A.Şaiq).
2. Bərk döyünmək, oynamaq, titrəmək, vurmaq. □ Sən onun qəhrəman, igid oğlusan; Çarpan ürəyisən, vuran qolusan! (S.Vurğun).
Həmçinin bax:
1. Əyri, çəp. □ İki tərəfə baxan çaş olar. (Atalar sözü). Bağda maral çaş mələr; Çaş dolanar, çaş mələr; Mənim ahu-zarımdan; Dağ inildər, daş mələr. (Bayatı).
2. Qarışıq, qatqarışıq, dolaşıq, çaş, çaşqın, çaşmış. □ Rüstəm kişinin baxışları Şərəfoğlunun baxışları ilə çarpazlaşdıqda suala çaş cavab vermədi.. (M.İbrahimov).