All dictionaries

çapar [çapar] isim

1. Arxaizm. Atla bir yerə məktub, əmr, xəbər aparıb-gətirən şəxs; qasid, yamçı. □ Nə oldu, qoca? Çaparlar qayıtdılarmı? (Ə.Məmmədxanlı).
2. Tarix. Atlı mühafizəçi. □ Bəli, çaparlar hazırlanıb, atlılar, başlarında da padşahın oğlu birgünlük yola çıxdılar vəzirin qabağına. (Nağıl).

çaparaq [çaparax] zərf

Yüyürərək, yüyürə-yüyürə, qaça-qaça, tez, becid, cəld. □ Çaparaq getmək.

çaparaqlama

çaparaqlamaq [çaparaxlamax] feil

1. Çaparaq getmək və ya gəlmək; yüyürmək. □ Uşaq çaparaqladı.
2. Atı bərk sürmək; qovmaq. □ Atlılar kəndin içi ilə başıaşağı çaparaqlayıb böyük darvazalı həyətə girdilər. (S.Rəhimov).

çaparxana [çaparxana] isim

Tarix. Çaparların poçt yolunda bir-birini əvəz etmək və ya atlarını dəyişdirmək üçün durduqları yer, poçt məntəqəsi. □ Çaparxananı idarə edən Rəhim bəy tamam qəzada “Gödək Rəhim bəy” adilə məşhur idi. (Ə.Haqverdiyev).

çapçı [çapçı] isim 

Mətbəənin çap sexi işçisi.

çapçılıq [çapçılıx] isim

Çapçının sənəti, işi. □ Çapçılıq kursu.

çapxana [çapxana] isim

Mətbəə, poliqrafiya. □ Çapxana işçisi.

çapıb-talama

çapıb-talamaq [çapıb-talamax] feil

Zorla və ya başqa yolla var-yoxunu əlindən almaq; talamaq, soymaq, çapmaq. □ Mirzə Fətəli heç bir bacarığı olmayan, quldur dəstələri düzəldib, karvanları çapıb-talayan, özlərini qoçaq göstərmək istəyən bəyləri də az tənqid etməmişdir. (Ə.Haqverdiyev).

çapıq [çapıx] isim

1. Bədənin hər hansı bir yerində sağalmış zədə yeri, yara yeri, yarıq izi. □ Əjdərin alnında kiçik bir çapıq qalmışdı. (S.Rəhman).
2. Bir şeyin səthində uzunsov oyuq, cızıq. □ Stolun çapığı. Divarın çapığı.
3. Sifət kimi: bir şeyin səthində uzunsov oyuq, cızıq. □ İri, çapıq bir daşı; Götürüb bu vaxt yerdən; Qəzəblə atdım suya. (Z.Xəlil).

çapılma

çapılmaq [çapılmax] feil

Çapacaq, balta və s. kəsərti ilə parçalanmaq, doğranmaq, yarılmaq, yaxud yaralanmaq. □ Qəhrəmanın sol üzü çapılmışdı. (Ə.Vəliyev).

çapırtma

çapırtmaq