Bütün lüğətlər

çalma¹

çalmalı [çalmalı] sifət

1. Başında çalma olan. □ Çalmalı seyidin son sözləri eşidildi. (Mir Cəlal).
2. Kiçik kəlağayı, ləçək və s.ni çalma kimi başına sarımış. □ Hamı dikib gözünü ağ çalmalı həkimə; Həkim xəcalətindən baxa bilmir heç kimə. (B.Vahabzadə).

çalov [çalov] isim

1. Səpələnən və ya un kimi şeyləri götürmək üçün yanları azacıq yuxarı əyilmiş, bir tərəfi açıq, qısadəstəli alət. □ Çalovla un götürmək.
2. Texnika. Ekskavatorda və bəzi başqa mexanizmlərdə torpaq və s. götürmək üçün qurğu; çanaq. □ ..kötüyü ekskavatorun çalovunda qaldırmaq istəyərkən paslanmış bir qutu gördü. (S.Vəliyev).

çalovvarı [çalovva:rı] sifət

Çalov şəklində olan, çalova oxşayan.

çalpanaq [çalpanax] isim

Odun və s. qırıntısı; talaşa. □ Mürsəl kişi səhər tezdən qalxıb odun yararkən palıd kötüyündən bir çalpanaq qopub üzünə dəydi və qaşlarının arasını bərk qanatdı. (M.Hüseyn).

çalpapaq [çalpapax]

çalpapaqlı [çalpapaxlı] sifət

Başında çalrəngli papaq olan, başına çalpapaq qoymuş. □ Çalpapaqlı kişi.

çalpaşıq [çalpaşıx] sifət

1. Bir-birinə qarışmış; dolaşıq, qarışıq, qat-qarışıq.
2. Zərf kimi: bir-birinə qarışmış; dolaşıq, qarışıq, qat-qarışıq. □ ..o gün gördünmü, doktor da dedi, zehnin, təsəvvüratın çalpaşıq işləyir. (C.Cabbarlı).

çalsaç [çalsaç]

çalsaçlı [çalsaçdı]

çalsaqqal [çalsak'qal] sifət

Saqqalı ağarmağa başlamış, saqqalı çallaşmış. □ Qara arxalıqlı, gödək, kök, çalsaqqal bir kişi irəli yeriyib, oğlanla qıza acıqlı-acıqlı nə isə deyirdi. (Mir Cəlal).

çalsaqqallı [çalsak'qallı]

çamadan [çamadan] isim fars

Paltar və b. şeylər saxlamaq və aparmaq üçün qulplu qutu şəkilli qab. □ Məşədi Həsən gəldi, gördü çamadanı qablayıram. (Ə.Haqverdiyev).

çamır [çamır] isim

1. Palçıq, lil, lehmə. □ Qaşqa atı çamıra salmağa heyfim gəldi. (S.S.Axundov).

2. Məcazi mənada: gerilik, cəhalət, mədəniyyətsizlik; bataqlıq mənasında. □ Kəndi ayağa qaldırmaq, çamırlardan çıxarıb, işıqlı yola çəkmək hər bir namuslu vətəndaşın vəzifəsi deyilmi? (M.İbrahimov).

çamırlanma