Etimologiya lüğəti

Əbdal

Əbdusalam

Ərəbcə “xilaskarın (yəni Allahın) qulu” deməkdir. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)

Əbdül

Bədəl, təbdil kəlmələri ərəbcə kökdaş sözlərdir və “əvəz” anlamı ilə bağlıdır. Əbdül (əsli: əbdal) sözü bədəl kəlməsinin cəmidir, əvəz edən, yerini tutan anlamını əks etdirir. Abdulla kəlməsi isə əbd (qul, məxluq) və Allah kəlmələrindən əmələ gəlib, “Allahın qulu”, “Allahın bəndəsi” mənalarını əks etdirir. Deməli, Əbdül və Abdulla müxtəlif leksik vahidlərdir. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)

Əbdülbaqi

Ərəbcə əbdul “qul”dur, baqi “əbədi olan” (yəni Allah) deməkdir. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)

Əbdüləzəl

Ərəbcə “əzəli, daima olanın (yəni Allahın) qulu” deməkdir. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)

Əbdüləziz

“Əzizin (yəni Allahın) qulu” deməkdir. Əziz sözü Allahın epitetlərindən biridir. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)

Əbdürrəhim

“Rəhm edənin (Allahın) qulu” deməkdir. Əbdürrəhman da buradandır. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)

əbə

Monqol sözüdür, “nənə” deməkdir. Bizdə əbəçi (göbək nənəsi) sözündə qalıb.

əbəçi

Mamaça (akuşerka), “göbək nənəsi” mənasında işlədilir. Əməköməçi adlı ot-bitki ilə qohumdur. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)

əbədi

Ərəb mənşəlidir, “daima” mənasını əks etdirir. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)

əbəqurşağı

Əbə sözü “nənə” deməkdir, qurşaq toqqadır. “Nənənin toqqası” anlamını verir. “Qövsi-qüzeh” deməkdir. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)

əbləh

Ərəb mənşəlidir, idiot, kütbeyin, bacarıqsız, axmaq mənalarını əks etdirir. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)

əbrəş

Ərəbcə “boz (çil-çil) rəng” deməkdir. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)

əbrişim

Farsca “ipək” deməkdir. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)

Əbubəkr

Aişədən əvvəl peyğəmbərimiz dul qadın alıb. Onun aldığı ilk bakirə Aişə olub (Əbubəkrin qızı), Əbu (ata) və bəkr (bakirə) sözləri “bakirənin atası” deməkdir. (Bəşir Əhmədov. Etimologiya lüğəti)