Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

bağbaşı [bağbaşı] isim

Köhnə məişətdə oğlanın öz nişanlısına göndərdiyi bağ novbarı; sovqat. □ Habelə yay zamanı qız evi bağa köçsəydi, oğlan evi bağbaşı aparmalı idi. (H.Sarabski).

bağ-bərə [bağ-bərə] isim

Ev yanında bağ-bağça. □ Elə gəl, elə get bağ-bərəsindən; Bülbüllər ürküşüb, gül inciməsin. (Aşıq Abbas).

bağça¹ [baxça] isim

1. Kiçik bağ, həyət bağı. □ Evin bağçası. Bağçamızda gül bitdi; Lalə bitdi, gül bitdi; Vətəndə bir bağ saldıq; Hər nə əkdik, gül bitdi. (Atalar sözü)
2. Məcazi mənada: güllük, çiçəklik. □ Bu otağın pəncərələri .. qarşıdakı qızılgül bağçasına açılırdı. (S.Rəhimov)

bağça² [baxça] isim

Məktəb yaşına çatmamış uşaqlar üçün tərbiyə, əyləncə müəssisəsi (“uşaq bağçası” şəklində də işlənir). □ Uşağı bağçaya verdim.

ağartmaq [ağartmax] feil

1. Ağ rəngə boyamaq, ağ rəng çəkmək. □ Hasarı ağartmaq. Tavanı ağartmaq. Üst-başını divara sürtüb ağartdı.

2. Soldurmaq, rəngini qaçırtmaq, bozartmaq.□ Paltar ipdə çox qaldığından günəş ağartmışdı.

3. Sürtüb təmizləmək, sürtüb parıldatmaq; qalaylamaq; təmizləyib düzəltmək, qaydaya salmaq. □ Qazanı ağartmaq.

4. Üzünü köçürmək, təmiz yazmaq.

5. Məcazi mənada: açıb demək, üstünü açmaq, üzə vurmaq, açıb-ağartmaq. □ Adam hər şeyi ağartmaz.

bağça-bağ [baxca-bağ] isim

Güllük, çiçəklik. □ Ürəksiz əkilən yerlər saralar; Şitillər boy atıb bağça-bağ olmaz. (S.Vurğun).

ağayana [ağayana] sifət

Ağa kimi, saymazyana, amiranə; alicənab. □ Özünü ağayana aparmaq. Ağayana hərəkət.

bağçacıq [baxcacıx] isim

Kiçik bağça. □ Suyun sahilində bir bağçacıq var. (S.Vurğun).

ağayi [ağayi] isim fars

Arxaizm. Kişi adlarının qarşısında işlənərək “cənab” mənasını verir.

bağçalı [baxcalı] sifət

Bağçası olan; həyətində çiçəklik, güllük olan. □ Bağçalı ev. Bağçalı məktəb.

ağaz etmək feil fars

Arxaizm. Başlamaq.

ağazadə

Kübar nəsildən olan, bəyzadə.

bağçalıq [baxcalıx]

ağazadəlik [ağazadəlix'] isim

Kübarlıq, bəyzadəlik.

bağçapərəst [baxcapərəs]

bağçı¹ [bağçı] isim

1. Bağa baxan, bağa qulluq edən adam; bağ yetişdirməklə, bağçılıqla məşğul olan adam; bağban. □ Bağçı bağı ilə, qarpız tağı ilə! (Atalar sözü).
2. Dialekt. İstirahət üçün yayda bağa köçən, bağda istirahət edən adam. □ Şəhərə yaxın olduğundan, bağçılar buranın bağlarına çox köçərdilər. (H.Sarabski).

bağçı² [bağçı] isim

Dialekt. Biçinçilərin ardınca dərz bağlayan işçi.