Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

xudbinlik [xudbinnix'] isim

Ancaq özünü düşünmə, özünü istəmə, öz mənafeyini hamıdan yüksək tutma; eqoistlik. □ Gülnaz lovğa bir xudbinliyi ifadə edən bu sözlərdən tutulub sıxıldı. (Q.İlkin).

xudmanı [xudma:ni] sifət fars

1. Gizli, dostyana, məhrəmanə, məhrəmanə bir şəraitdə başqalarının olmadığı bir şəraitdə. □ Xudmani danışıq.
2. Zərf kimi: dostyana, məhrəmanə. □ Xudmani söhbət etmək.
3. Ancaq ən yaxın, ən inanılmış adamlardan ibarət. □ Xudmani bir məclis düzəltmək.
4. Xəlvəti. □ Xudmani bir yer.
5. Bir ailəyə məxsus, kiçik. □ Xudmani məclislər.

xudpəsənd [xudpəsənt] sifət fars

Özünü çox bəyənən, özündən çox razı; lovğa, xudbin. □ Xudpəsənd adam.

xudpəsəndlik [xudpəsənddix'] isim

Özünü çox bəyənmə, özündən çox razı qalma; xudbinlik, lovğalıq. □ Fikrincə hər addımda xudpəsəndliyə qapılmaq, narazılıq eləmək faydasız bir işdi. (M.Hüseyn).

xux [xux]

xul [xul]

xulbalığı [xulbalığı] isim

Zoologiya. Əsasən dənizdə yaşayan xırda balıq növü.

xuliqan [xu:liqan] sifət ingilis

Xuliqanlıq edən adam. □ Xuliqan oğlan.

xuliqanlıq [xuliqannıx] isim

İctimai qayda-qanunu, ümumi nizam-intizamı, əxlaq normalarını pozma hərəkətləri, cəmiyyətə hörmət etməmə; dələduzluq. □ Xuliqanlıqla mübarizə.

xumar [xumar] sifət ərəb

1. Süzgün (göz, baxış haqqında). □ Nə baxırsan pəncərədən; Xumar gözün süzən gözəl?! (Aşıq Ələsgər).
2. Keflilik, məstlik. □ Xanın bu nərəsinə xumardan sərasimə ayılan qaçaqlar dəhşətdən yerlərində donub qaldılar. (M.Rzaquluzadə).