Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

vaqonqoşan [vaqonqoşan] isim

Vaqonları bir-birinə qoşub qatar düzəldən dəmiryol işçisi.

vaqonsürən [vaqonsürən] isim

Tramvay, yaxud elektrik dəmiryolu motorlu vaqonunun hərəkətini idarə edən işçi.

vaqranka [vaqrank'a] isim rus

Zavodlarda çuqun əritmək üçün soba.

val [val] isim rus

1. Müxtəlif maşınlarda öz oxu ətrafında fırlanan silindr. □ Dəzgahın valı.

2. Qrammofon və ya patefonda çalınmaq üçün xüsusi üsullarla üzərinə səs yazılmış yastı çarx; plastinka. □ Gülüş anasının sözünü sındırmadan, patefona val qoydu. (Ə.Vəliyev).

vala [vala] sifət fars

Klassik ədəbiyyatda yüksək, uca, ali mənalarında işlənmişdir. □ ...Babam heyrət, anamdır şübhə .. əsla; Bilinməz mən kiməm, ey şeyxi-vala! (H.Cavid).

vala [vala] isim

1. Dialekt. Çox sıx ələk.

2. Dialekt. Çox sıx tor. □ Yaşmağı valadan, dili laladan; Ağ nazik əllərin xınası gözəl. (Aşıq Həsən).

valay [valay] isim rus

Adətən valay vurmaq şəklində işlənir – səndələmək, yeriyərkən o tərəf-bu tərəfə yırğalanmaq.

valaylama [valaylama]

valaylamaq

valaylanma

valaylanmaq [valaylammax] feil

Səndələmək, yeriyərkən o tərəf-bu tərəfə yırğalanmaq. □ Çadra havada bir-iki kərə yellənib valaylandıqdan sonra, yerə düşdü. (S.Hüseyn).

valeh [va:leh] sifət ərəb

1. Heyran, məftun, vurğun; heyran olmuş, məftun olmuş, vurulmuş. □ Mən bu yerlərin gözəlliyinə valehəm.

2. Məcazi mənada: məst etmək. □ Həyəti götürən soğan, qovurma, zəfəran iyi adamı valeh edirdi. (Mir Cəlal).

valehedici [va:lehedici] sifət

Valeh edən, məftun edən; öz gözəlliyi, təravəti və s. ilə insana özünü unutduracaq dərəcədə nəşə və zövq verən. □ İnsanı valehedici mənzərə.

valehlik [va:lehlix'] isim

Heyranlıq, məftunluq; vurğunluq; heyran olma, valeh olma; valeh olmuş adamın halı.

valent [valent] isim latın

Kimya. Kimyəvi elementin neçə atom və ya qrupla birləşə bildiyini göstərən kəmiyyət.