Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

vağam [vağam] sifət

1. Dialekt. Həddindən artıq yetişmiş, vaxtı ötmüş, vaxtında biçilməmiş və ya dərilməmiş. □ Qızılgüllər vağam olub töküləndə budağında; Ölməz şair, sən can verdin böyük günlər sorağında. (N.Rəfibəyli).

2. Rütubətdən pozulmuş, tökülmək dərəcəsinə gəlmiş.

vağamlamaq [vağamlamax] feil

1. Ötmək, vaxtında biçilməyib və ya dərilməyib qalmaq.

2. Rütubətdən pozulmaq, tökülmək.

vağanımaq [vağanımax] feil

Ötmək, vaxtında biçilməyib və ya dərilməyib qalmaq.

vağzal [vağzal] isim

Sərnişinlərə xidmət etmək üçün dəmiryol stansiyasında xüsusi bina. □ Maşın gedəndən sonra vağzal birdən seyrəldi. (C.Məmmədquluzadə).

vağzalı [vağzalı] isim

Musiqi. Azərbaycan xalq oyun havalarından birinin adı.

vah

vahə [va:hə] isim ərəb

vahəsrəta [vahəsrəta] nida ərəb

Klassik ədəbiyyatda həsrət, təəssüf mənalarında işlənmişdir. □ Çox həsrətəm dübarə görüm bir camalını; Vahəsrəta, könüldə qala gər bu həsrətim! (S.Ə.Şirvani).

vahid [va:hit] sifət ərəb

1. Ancaq bir, tək, yeganə. □ Onun vahid bir oğlu var.

2. Ümumi, bir, birləşmiş. □ Vahid cəbhə.

3. İsim kimi: eynicinsli kəmiyyətləri ölçmək üçün qəbul edilmiş kəmiyyət, ölçü. □ Pul vahidi. Ölçü vahidi.

4. İsim kimi: bir tam təşkil edən şeyin müəyyən müstəqilliyə malik olan xüsusi hissəsi. □ Donanmanın döyüş vahidləri. Təsərrüfat vahidi.

vahidlik [va:hiddix'] isim

1. Təklik. □ Ürfan nəğməsi deyir Allah vahidliyindən; O böyük Xacə Hafiz süsləndirir ürfanı. (M.Şəhriyar).

2. Birlik, vəhdət, bütövlük, bölünməzlik; vahid şeyin halı.

vahimə [va:himə] isim ərəb

1. Xəyala gələn qorxulu şeylər, hövl. □ Gecənin vahiməsi.

2. Qorxu, dəhşət; təşviş və narahatlıq. □ Hamının gözündə küt və vahimə ilə dolu bir ifadə hakim idi. (M.İbrahimov).

vahimələndirilmə

vahimələndirilmək [va:himələndirilməx'] feil

Vahiməyə salınmaq, təşvişə salınmaq, qorxudulmaq.

vahimələndirmə

vahimələndirmək [va:himələndirməx'] feil

Qorxuya salmaq, təşvişə salmaq, qorxutmaq. □ Ümumiyyətlə, çoxdandı ki, xitabət kürsüsü Şamamanı vahimələndirmirdi. (Ə.Əbülhəsən).