Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

uşaqsalma [uşaxsalma]

uşaqsevən [uşaxsevən] sifət

Uşaqları sevən, balaca uşaqlara nəvaziş göstərən, onları əyləndirməyi sevən (adam). □ Uşaqsevən adam.

uşaqsevənlik [uşaxsevənnix'] isim

Uşaqlara məhəbbət, uşaqları sevmə.

uşaqsız [uşaxsız] sifət

Uşağı, övladı olmayan, övladsız. □ Uşaqsız qadın.

uşaqsızlıq [uşaxsızdıx] isim

Uşağı, övladı olmama; övladsızlıq; sonsuzluq.

uşqun [uşqun] isim ingilis 

İkidorlu yelkənli gəmi (qayıq). □ ... Qayınata da ona ya on imperial, ya bir bağ, ya bir ev, ya da bir uşqun bağışlardı. (H.Sarabski).

uşqunçu [uşqunçu] isim

Arxaizm. Uşqun sahibi, uşqunda işləyən, gəmiçi.

utancaq [utancax] sifət

1. Çox utanan, alışmadığı mühitdə, şəraitdə adamların yanında sıxılan, üzü qızaran. □ Utancaq uşaq. O çox utancaqdır.

2. Zərf kimi: çox utanan, alışmadığı mühitdə, şəraitdə adamların yanında sıxılan, üzü qızaran. □ ...sözünə davam edə bilmədi, utancaq bir halda susdu. (S.Rəhman).

utancaqlı [utancaxlı]

utancaqlıq [utancaxlıx] isim

1. Utancaq adamın hal və xasiyyəti, hər şeydə utanma xasiyyəti. □ Utancaqlıq yaxşı şeydir, amma öz yerində! (Mir Cəlal).

2. İsmət, həyalılıq, abırlılıq. □ Onun ən gözəl və sevimli xüsusiyyətlərindən birisi zahiri görünüşündə olan məhcubluğu, həyalılığı və utancaqlılığı idi. (M.S.Ordubadi).

utancaqlılıq [utancaxlılıx] isim

utandırma

utandırmaq [utandırmax] feil

Birinin utanmasına, xəcalət çəkməsinə səbəb olmaq, bir söz deyərək, ya danlayaraq, töhmətləndirərək onda xəcalət və ya peşmançılıq hissi oyatmaq, qızartmaq, utancaq bir vəziyyətə salmaq. □ Uşağı utandırmaq.

utanıb-qızarma

utanıb-qızarmaq [utanıb-qızarmax] feil

1. Bir işdən, hərəkət və sözdən, ya da başqa bir səbəbdən xəcalət çəkmək, mənəvi üzüntü duymaq. □ ...qalxdı, utanıb-qızararaq səs gələn tərəfə getdi. (Y.V.Çəmənzəminli).

2. Utandığından, xəcalətindən bir şeyə cəsarət etməmək.