Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

təhdidli [təhditdi]

təhəmmül [təhəmmül] isim ərəb

Klassik ədəbiyyatda səbir etmə, dözmə, qatlaşma mənalarında işlənmişdir. □ ..Lakin təhəmmüldən başqa çarə nə? (H.Cavid).

təhər [təhər] isim ərəb

1. Cür, üsul, qayda, yol. □ Nə təhər adamdır? Bu təhər hərəkət etmək olmaz.
2. Qoşma kimi: kimi, bənzər, oxşar. □ Atdım atana; Dəydi adama; Ucu şiş neştər; Uzunca təhər. "Nizə" (Tapmaca). 
3. Xarici görünüş, görkəm (çox vaxt istehza, mənfilik çaları ilə).
4. İmkan, həvəs, arzu. □ Onlara getməyə təhərim yoxdur.
Qeyd: ... təhər. Mürəkkəb sifətlərin ikinci tərkib hissəsi olub təxminlik bildirir – ...kimi, azacıq..., bir az... Qırmızıtəhər rəng. Acıtəhər dad.

təhərsiz [təhərsiz] sifət

Biçimsiz, xarici görünüşü pis, eybəcər, yaraşıqsız.

təhər-töhür [təhər-töhür] isim

Xarici görünüş, görkəm (çox vaxt istehza, mənfilik çaları ilə). □  Bunun təhər-töhürünə baxın.

təhəssür [təhəssür] isim ərəb

Arxaizm. Həsrət çəkmə, həsrətində olma.

təhəvvül [təhəvvül] isim ərəb

Arxaizm. Haldan-hala keçmə, başqa hala keçmə, dəyişmə.

təhəyyür [təhəyyür] isim ərəb

Arxaizm. Heyran olma, heyrətə düşmə, heyrətə gəlmə, mat qalma, matı-mutu quruma.

təhkim [təhkim] isim ərəb

1. Birinin sərəncamına, ixtiyarına vermə (məşğələ keçmək, öyrətmək, xidmət etmək və s. üçün), birinin üzərinə bu və ya başqa vəzifə qoyma (əsasən “etmək”, “edilmək”, “olmaq”, “olunmaq” köməkçi feilləri ilə işlənir). □ Geri qalan şagirdləri əlaçılara təhkim etmək.
2. Hər hansı bir məqsədlə, yaxud xidmət və ya istifadə üçün bir yerə qeyd olunma (etmə). □ Pəhriz yeməkxanasına təhkim olunmaq.

təhkimçi¹ [təhkimçi] isim

Tarix. Rusiyada təhkimçilik ictimai quruluşunda təhkimçilik hüququna malik olan mülkədar.

təhkimçi² [təhkimçi] isim

Təhkim olunmuş, təhkim edilmiş adam. □ ..Səriyyə əvvəlcə məni mərkəzdən gəlmiş təhkimçi hesab etdi. (İ.Əfəndiyev).

təhkimçilik [təhkimçilix'] isim

Tarix. Mülkədarların, onlara məxsus olan kəndlilərin əməyinə, malına, canına tam sahib olduqları ictimai quruluş; krepostnoyluq. □ Təhkimçilik dövrü. Təhkimçilik münasibətləri. Təhkimçilik təsərrüfatı.

təhkimli [təhkimli] isim

1. Tarix. Təhkimçilik ictimai quruluşunda təhkimçilik hüququna əsasən mülkədara məxsus olan kəndli.
2. Tarix. Sifət kimi: təhkimçilik ictimai quruluşunda təhkimçilik hüququna əsasən mülkədara məxsus olan. □ Təhkimli kəndli.

təhkiyə [təhkiyə] isim ərəb

Ədəbiyyatşünaslıq. Bədii əsərin, təsvir və mükalimədən fərqli olan, hərəkət, iş, hadisə haqqında izahdan ibarət hissəsi.

təhqiqat [təhqiqat] isim ərəb

Təhqiq etmə, araşdırma, yoxlama. □ Məhkəmə təhqiqatı.

təhqiqatçı [təhqiqatçı] isim

Təhqiqat aparan rəsmi şəxs.