Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

losman [losman] isim holland

Yerli üzüş şəraitini, yerli su yollarını yaxşı bilən və gəmiləri həmin yerlərdən keçirməyi yaxşı bacaran gəmi işçisi. □ Çay losmanı. Liman losmanı.

losmanlıq [losmannıx] isim

Losmanın işi, peşəsi, vəzifəsi. □ Gəmidə losmanlıq etmək.

losyon [lasyon] isim fransız

Dəri üçün qidalı kosmetik maye.

loş¹ [loş] sifət

1. Dialekt. Süst, ölgün. □ Loş at.
2. Boş, yerində və qaydasında bağlanmamış. □ Atın beli loş bağlanmışdır. İpi loş sarımaq.

loş² [loş] isim

Zoologiya. Hindxoruzu. □ Avropa ölkələrində saxlanılan loşların hamısı gətirilmə cinslərdən törəmişdir.

loto [lato] isim fransız

1. Üstündə nömrələr (ya şəkillər) olan xüsusi kartlarda oynanılan biroyun (bu oyunun xüsusiyyəti ondan ibarətdir ki, rəqəmlərin, ya şəkillərin tam sırasını kim tez örtərsə, o, oyunu udur). □ Loto oynamaq. Lotoda udmaq.
2. Bu oyuna lazım olan xüsusi nömrələnmiş kartlar və daşlar. □ Mağazadan loto almaq. Loto qutusu.

lotos [lotos] isim yunan

Gözəl iri gülləri olan su bitkisi.

lotu [lotu] sifət ərəb

1. Fırıldaqla, kələklə, əyri yollarla baş girləyən adam; kələkbaz, hərif; qeyri-ciddi adam, fırıldaqçı, cüvəllağı, tülüngü. □ Bu qədər şeylər mənim, sən de, nəyin var, ay lotu? (Ə.Nəzmi).
2. Kefcil, hal əhli, əhli-kef. □ Görükür ki, qazı lotudu və yaxşı adamdı. (C.Məmmədquluzadə).
3. Qeyri-qanuni ər; aşna.

lotu-bambılı [lotu-bambılı] sifət

Fırıldaqla, kələklə, əyri yollarla baş girləyən adam; kələkbaz, hərif; qeyri-ciddi adam, fırıldaqçı, cüvəllağı, tülüngü. □ Yox, elə deyil. Başımızın çarəsi Mirzə Həsən kimi lotu-bambılıları, ac-gicikləri aradan götürməkdir. (Ə.Haqverdiyev).

lotubaşı [lotubaşı] isim

Lotulara başçılıq edən adam. □ Bir gün lotubaşı dedi ki, gəlin gedək, padşahın xəzinəsini kəsək. (“Aşıq Qərib”).

lotubazlıq [lotubazdıx] isim

1. Fəhşiyyat, lotuluq, alçaq işlər, pis-pis işlər; əxlaq pozğunluğu. □ Lotubazlıqlara və arvadbazlıqlara rövnəq verən siğəbazlıq məsələsidir. (C.Məmmədquluzadə).
2. İşləməyib fırıldaqla, kələklə gün keçirmə. □ Lotubazlıq eləmək.

lotubeçə [lotubeçə] isim

Diribaş, zirək oğlan; kələkbaz, fırıldaqçı. □ Bilmirəm ki, bu hesablar necədir; Adamları tamam lotubeçədir. (“AşıqQərib”).

lotuxana [lotuxana] isim

1. Əyyaş, pozğun, avara adamların toplaşdığı yer. □ Avropada hansı birşəhər var ki, orada Əbdülhəmidin hərəmxanasına oxşayan bir lotuxana olmasın?! (C.Məmmədquluzadə).
2. Zarafatcıl, kefcil, deyib-gülən adamlar məclisi.

lotu-lotuyana [lotu-lotuyana] zərf

Açıq, səmimi olaraq. □ Yetər,.. lotu-lotuyana, gəlsənə mən arvadımı boşayım, mənə gələsən. (N.Vəzirov).

lotuluq [lotulux] isim

1. Kələkbazlıq, fırıldaqçılıq, biclik, hiyləbazlıq. □ Hər kəs bir lotuluqla çıxır meydana, camaatın qulağını kəsir. (Ə.Haqverdiyev).
2. Zarafat etmək, kələkbazlıq etmək. □ Qızın öz dayısıdır. Səninlə lotuluq eləyibdir, sən də inanırsan. (Ü.Hacıbəyov).

lotu-potu [lotu-potu] isim

İşsiz-peşəsiz adamlar, avaralar; günlərini fırıldaqla, kələk-bazlıqla keçirən adamlar, dələduzlar, lotular. □ Burada lotu-potu ilə gəzib qumar oynayır. (Ə.Haqverdiyev).