Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

laborantlıq [labarantdıx] isim

Laborant vəzifəsi, işi. □ Laborantlıq etmək.

laboratoriya [labaratoriya] isim latın

1. Elmi və ya texniki təcrübələr, tədqiqat üçün xüsusi təchiz olunmuş bina, otaq; belə təcrübə, tədqiqat aparılan müəssisə. □ Kimya laboratoriyası. Fizika laboratoriyası. 

2. Məcazi mənada: yaradıcılıq işi ilə məşğul olan sənətkarın fəaliyyət sahəsi. □ Yazıçının yaradıcılıq laboratoriyası.

labüd [la:büt] zərf ərəb

1. Yerinə yetirilməsi, icrası vacib olan, zəruri olan; mütləq. □ Bayramda həlviyyat xonçası üstə bir əlbisəlik ipək parça labüd gedəcəkdir. (R.Əfəndiyev).

2. Mütləq olmalı olan, qaçılmaz, qarşısıalınmaz, zəruri.
3. Məcbur, çarəsiz, əlacsız, naçar, istər-istəməz, məcburiyyət qarşısında.

labüddən [labütdən] zərf ərəb

1. Hökmən, məcburən, mütləq. 

2. İstər-istəməz, əlacsız, naçar, məcburən.

labüdlük [la:bütdüx'] isim

Heç bir şeylə qarşısı alına bilməmə; qaçılmazlıq, önüalınmazlıq, zərurilik. □ Hadisənin labüdlüyü.

lacivərd [la:civərt] isim fars

1. Tünd-mavi rəngli qiymətli daş. 

2. Bu daşın rəngi – tünd-mavi rəng. □ Lacivərd boşqab.

lacivərdi [la:civərdi] sifət fars

Tünd-mavi rəngli, lacivərd rəngində; göy. □ Lacivərdi kasa. Lacivərdi səma.

lacivərdlik [la:civərtdix'] isim

Lacivərd rəngində olma; tünd-mavilik, göylük.

laçın [laçın] isim

1. Keçmişdə quş ovlamaq üçün saxlanılan şahin cinsindən yırtıcı, alıcı quş. □ Laçın yatağıdır bizim məkanlar. (Q.Zakir). 

2. Məcazi mənada: müqayisələrdə cürət, hünər, igidlik rəmzi kimi işlənir.
3. Bədii təşbehlərdə: gözəlin gözlərinə işarə. □ Laçın gözlü.

lad [lad] isim rus

Musiqi. Musiqidə səs sırasını qurma, səsləri yerləşdirmə üsulu; musiqi əsərinin quruluşu. □ Rast, şur, segah, şüştər, çargah, bayatı-şiraz və humayun Azərbaycan musiqisinin yeddi əsas ladıdır. (Ü.Hacıbəyli).

laəqəl [la:əql] zərf ərəb

Klassik ədəbiyyatda: ən azı, heç olmazsa mənalarında işlənmişdir. □ Gecə-gündüz hər zaman olsa müsavi, eyd olur; Laəqəl, ey bixirəd, mən görmüşəm yüz ayü il. (Q.Zakir).

laəqəllən [la:əqlnən]

laəlac [la:əlaç] sifət

Əlacsız, çarəsiz.

laf [laf] isim fars

1. Mükalimə, söhbət, danışıq, söz. □ Gər doğru isə vəfadə lafın; Məndən nə üçündür inhirafın? (M.Füzuli). 

2. Boş söhbət, laqqırtı, əməli əhəmiyyəti olmayan söz, lüzumsuz və bihudə söz. □ Hələlik gəl unudaq filməsəl öz lafımızı; İddiamızca açaq ayineyi-safımızı. (M.Ə.Sabir).

lafet [lafet] isim fransız

1. Top altlığı, top qundağı.

2. Traktor və başqa nəqliyyatın dalına qoşulan yük arabası. □ Pambığın daşınması üçün 4 yük avtomobili və 3 lafet ayrılmışdı.