Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

ləbələb [ləbələb] zərf fars

Ağzına qədər dolu, tamam dolu, ağızbaağız, malamal, ağız-ağıza. □ Küçə ilə bir gün keçərkən, mat və məəttəl qaldım: bir böyük imarətkəndli qadınları ilə ləbələb dolu idi. (C.Məmmədquluzadə).

ləbləbi [ləbləbi] isim

Çərəz kimi yeyilən qovrulmuş qabıqsız noxud. □ Süfrəfə ləbləbi də var idi.

ləbləbiçi [ləbləbiçi] isim

Arxaizm. Ləbləbi qovurub satan adam. □ Qəzetçi, inteligent, milyoner, ziyalı, filan; Kababçı, ləbləbiçi ortada-arada qalan! (C.Cabbarlı).

ləc [ləc] sifət ərəb

Tərs, höcət, inad.

ləcləşmə

ləcləşmək [ləjdəşməx'] feil

Düşmən olmaq, yola getməmək, düşünüşmək, ləc düşmək.

ləclik [ləjdix'] isim

Tərslik, kəclik, inadkarlıq. □ Ləclik etmək. Ləclik göstərmək.

ləçək [ləçəx'] isim

1. Botanika. Çiçək tacında olan yarpaq, gül yarpağı. □ Dağ gülünün çiçəkləri; Nanələrin ləçəkləri; Parıltılı şehlə dolu. (M.Dilbazi).
2. Ağdan, çitdən, ipəkdən və s.-dən üçkünc qadın baş örtüyü. □ Nəhayət ləçəyini açıb qulaqlarının və qaşının üstündən çəkdi. (Ə.Əbülhəsən).

ləçək-ləçək [ləçəx'-ləçəx'] sifət

Ləçəklərdən ibarət, ləçəklər halında. □ Dəyirman üstü çiçək; Yarpağı ləçək-ləçək; Qardaş bir qız sevibdir;Uzunboy, qarabirçək. (Bayatı).

ləçəklənmə

ləçəklənmək [ləçəx'ləmməx'] feil

Ləçək-ləçək olmaq, ləçək açmaq, ləçək halına gəlmək. □ Qızılgül ləçəkləndi.

ləçəkli [ləçəx'li] sifət

1. Başına ləçək bağlamış, başında ləçək olan. □ Ləçəkli qız. Ləçəkli qadın.
2. Botanika. Ləçək açmış, ləçəkləri olan. □ Ləçəkli gül. Ləçəkli pambıq.

ləçəklik [ləçəx'lix] isim

1. Ləçəyə yarar ağ və ya çit və s. □ Ləçəklik parça.
2. Bir ləçəyə lazım olan miqdarda parça. □ İki ləçəklik çit.

ləçəkotu [ləçəx'otu] isim

Botanika. Bataqlıq yerlərdə bitən, gön aşılamaq üçün istifadəedilən bir bitki. □ Ləçəkotu bataqlıq yerlərdə bitir, kökü, yarpağı və gövdəsi gönüaşılamaq üçün yararlıdır. (M.Qasımov).

ləçər [ləçər] isim

Abırsız, həyasız, əxlaqsız mənasında söyüş (yalnız qadınlar haqqında).