Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

hicab [hicap] isim ərəb

1. Klassik ədəbiyyatda pərdə, örtü mənalarında işlənmişdir. □ Hicab bağlamaq.
2. Məcazi mənada: pərdə, örtü. □ Üzdən götürüb ədəb niqabın; Rəf eylədilər həya hicabın. (M.Füzuli).
3. İslam dinində yad kişilərə görünməmək üçün qadınların üzünü örtməsi, gizlətməsi; yaşınma. □ ..hələ kefliliyi qalsın kənarda, hələ hicabı da danır. (C.Məmmədquluzadə).

hicaz [hicaz] isim

Musiqi. Azərbaycan klassik muğamlarından birinin adı. □ Hicaz üstündə oxumaq.

hicr [hicr] isim ərəb

Klassik ədəbiyyatda ayrılıq, firqət, fəraq mənalarında işlənmişdir. □ Qədrini ayrılıq çəkənlər bilir; Hicrinlə göz yaşı tökənlər bilir. (S.Rüstəm).

hicran [hicran] isim ərəb

Ayrılıq, firqət, fəraq. □ Çatılıb qaşın, dağlar; Bilinmir yaşın, dağlar; Hicran sənə də düşdü; Ağrıdı başın, dağlar. (Bayatı).

hicrət [hicrət] isim ərəb

1. Öz vətənini tərk edib başqa bir yerə getmə, köçmə; mühacirət.
2. Məhəmməd Peyğəmbərin 622-ci il iyulun 16-da Məkkədən Mədinəyə köçməsi (islam tarixi bu vaxtdan başlanır).

hicri [hicri] isim ərəb

Hicrətə aid, hicrətə mənsub. □ Hicrinin X əsrində.

hiç [hiç]

hidayət [hidayət] isim ərəb

İslam dininə görə doğru yol, düz yol, haqq yol; doğru yol arama, doğru yolla getmə, düz yola çıxma. □ ..Məşədi Hüseynin şəriətdən, həqiqətdən, xilqətdən və hidayətdən bəhs etməyini Kərbəlayı Rza bir neçə dəfə eşitmişdi. (C.Məmmədquluzadə).

hiddət [hiddət] isim ərəb

1. Qəzəb, acıq, qeyz, hirs, sərtlik. □ Hiddətindən bağbanın gözləri qızardı. (S.Rəhimov).
2. Məcazi mənada: şiddət, azğınlıq, tüğyan. □ Küləyin hiddəti.

hiddətlə [hiddətnən] zərf

1. Qeyzlə, sərtcəsinə. □ Hiddətlə cavab vermək.
2. Məcazi mənada: qeyzlə, sərtcəsinə. □ Yenə saymazyana qırmaclayaraq Abşeronu; Sovurur xəzri narın qumları hiddətlə, budur. (S.Rüstəm).

hiddətləndirilmə

hiddətləndirilmək [hiddətdəndirilməx'] feil

Hirslənməsinə, qəzəblənməsinə, hiddətlənməsinə səbəb olmaq; qəzəbləndirilmək, qeyzləndirilmək.

hiddətləndirmə

hiddətləndirmək [hiddətdəndirməx'] feil

Qəzəbə, hiddətə gətirmək; qəzəbləndirmək, qeyzləndirmək. □ Onun pis hərəkəti hamını hiddətləndirdi.

hiddətlənmək [hiddətdəmməx'] feil

Qəzəbə, hiddətə gəlmək; hirslənmək, qəzəblənmək, qeyzlənmək. □ Fatma yalvardıqca əri hiddətlənirdi, onu yenidən incitməyə başlayırdı. (Y.V.Çəmənzəminli).