Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

axır-uxur [axır-uxur] isim

Son, axır; qalıq. □ Münəvvər xanım süfrə açanda əri, sanki kiminləsə savaşmasının axır-uxurunu danışırdı (Mir Cəlal).

axırzaman [a:xırzaman] isim

İlahiyyat. Dünyanın axırı, qiyamət. □ Axırzamandı, bir qulaq as, ərşi titrədir; Millətlərin haray-mədədi, əl-aman səsi (M.Şəhriyar).

axış [axış] isim

Axma, axma tərzi. □ Dağların yağışından; Rəngindən, axışından; Bu gediş ömürlükdür; Duymuşam baxışından. (Bayatı).

axışma

axışmaq [axışmax] feil

1. Axıb bir yerə yığılmaq, hər tərəfdən axıb gəlmək, axıb tökülmək. □ Çöl suları axışıb dərəyə tökülür.
2. Məcazi mənada: axın halına gəlmək, getmək, yayılmaq; pərakəndə halda hərəkət etmək, getmək. □ Minlərcə gənc kitab üçün axışıb gəlirlər (Mir Cəlal).

axıtdırma

axıtdırmaq [axıtdırmax] feil

Bir istiqamətdə getmək, cərəyan etmək.

axıtma

axıtmaq [axıtmax] feil

1. Axmasına səbəb olmaq. □ Suyu axıtmaq. Südü axıtmaq. Qan axıtmaq.
2. Tökmək. □ Axıtdım alnımın inci tərini; Yanmadım ömrümün iki ilinə. (S.Vurğun).
3. Məcazi mənada: çoxlu miqdarda və ardı-arası kəsilmədən göndərmək, yollamaq. □ Hər beşdə, üçdə etdi, hər səmtə bir səyahət; Hər bir səyahətində, seltək axıtdı sərvət (M.Ə.Sabir).
4. Axar su ilə göndərmək. □ Çayla ağac axıtmaq.
5. Məcazi mənada: süzmək, baxmaq. □ Bir qədər qabağa gəlib qoşa ovcunu tutub qabağa və gözlərini yuxarı axıdıb (C.Məmmədquluzadə).

axızdırılmaq [axızdırılmax] feil

Azca-azca axıdılma, tökülmək.

axızdırmaq [axızdırmax] feil

Azca-azca axıtmaq, tökmək.

axızmaq [axızmax]

axirət [a:xirət] isim ərəb

İlahiyyat. Dini etiqadlara görə, öləndən sonra insanların düşəcəyi ikinci və əbədi dünya.

Axirət sözünü salma yadına,

Dürüst deyil mütləq etiqadına. (M.V.Vidadi)

axirətlik [axirəddix'] isim 

1. İlahiyyat. Axirətə mənsub olan.
2. İlahiyyat. Dinə sadiq qalmaqla və öz əməllərilə axirəti qazanmış adam.