Tap görüm, atdan alçaq, itdən hündür (S.S.Axundov).
Qarşıdakı səkidə səliqə ilə geyinmiş hündürboylu qız dayanmışdı (C.Əmirov); Səməd balacaboylu, qarabuǧdayı oǧlandı (M.İbrahimov).
Damın üstünü gah hündürlətdilər, gah da alçaltdılar (“Azərbaycan”).
Qara köpək çox heybətli və hünərli bir it idi (S.S.Axundov); Dedim görüm, qorxaq uşaq deyilsən ki... (S.S.Axundov).
