Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

püfə¹

Əli Bayramlı, Salyan, Tovuz

1. Yonqar (Əli Bayramlı, Salyan). □ Bəndənin ağzınnan çıxır püfə (Əli Bayramlı); Püfə taxdadan tez yanar (Salyan); O püfədən bir teş <teşt> gəti, gərmənin altda tökəx' (Çənbərək); O odununpüfəsin ocağa ver (Kürdəmir).

2. Taxta kəpəyi (Tovuz). □ Taxdadan çıxan xurdaja kəpə: püfə de:lir.

3. Çəltik qabığı, kəpəyi (Cəbrayıl, Çənbərək, Füzuli, Gədəbəy, Xanlar, İmişli, Kürdəmir, Qarakilsə, Masallı, Ordubad). □ Püfəni küləy aparır, saman qalır (Kürdəmir); Püfüyü yığ da, mala:par <mala apar> verginən (Gədəbəy); Taxılın püfəsin təmizləməx' lazımdı (Xanlar).

püfə²

Oğuz

Uşaq üçün hazırlanmış xörək adı. □ Uşağ ağlıyır, püfəsini ver ona.

püfə³

Culfa

Yem. □ Püfəni mala verəllər.

püfərəx'

Cəbrayıl

Tez, cəld.

püfürük

Zaqatala

Puç (qoza, fındığa aiddir).

püx'dərməx'

Qazax, Şəmkir, Tovuz

Eşmək. □ Nəziy ifləri püx'dərerik kin, sonra işdə:ndə qırılmasın (Tovuz).

pük

Oğuz

Mamır.

pükürəm

Şəmkir

Otluq (yer). □ Burya girmə, pükürəmdi, ilan-çiyan olar.

pükcə

Qazax

Pükcə çiçəyi: yabanı bitki adı. □ Pükcə çiçəyini toplamağ asandı.

püləmid

Bakı

pülk

Gəncə

Lax (yumurta).

pülücük

Şərur

Qarğıdalı dənələrinin yerləşdiyi hissə.

pülüx'

Gədəbəy

Kök (heyvan). □ Bu çox pülüx' heyvandı.

pülüş

Salyan

Puçal (çaya aiddir). □ Zəkiyə, çaynikdən çayın pülüşün at gessin.

pülüşdən çıxmax

Cəbrayıl

Yanıb qabarmaq, suluqlamaq. □ Əlim pülüşdən çıxıb, heş tərpədəmmirəm.

pülüşüx'

Qarakilsə

Pülüşüx' çıxmax: yanıb suluqlamaq. □ Dərisi pülüşüx' çıxıp.

pünə¹

Lənkəran