Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

naqquli

Bakı, Sabirabad

Uşaq oyunu adı. □ Bəloğlan, sən ato:n cani, gedəg naqquli uynuyağ də (Bakı).

naqolay

Bakı

1. Nadinc.

2. Tərs.

3. Yöndəmsiz.

naqulay¹

Bakı

nal¹

Bərdə, Cəlilabad, Kürdəmir, Qarakilsə, Ordubad, Şəmkir, Zəngilan

1. Eyvan sütunlarının başına qoyulan taxta.

2. Hörgü tamamlanarkən divarın üstünə qoyulan ağac (Gədəbəy, Tovuz). □ Nalları palıd ağacınnan eləsəniz yaxşıdı (Gədəbəy).

nal²

Masallı, Salyan, Yardımlı

Artırmanın döşəməsi. □ Bizim eyvanın nalı qızılgöz ağacınnandı (Yardımlı).

nal³

Şəmkir

Pilləkən. □ Nal köhnəlif, asda tüş, yıxılarsaq; Uşax naldan yıxıldı.

nal⁴

Borçalı, Tovuz

Vəlin altına vurulan dəmir parçaları.

nalaltı

Cəbrayıl

Ev sütunlarının altına qoyulan taxta parçası.

nalça¹

Astara, Bakı, Beyləqan, Biləsuvar, Borçalı, Cəlilabad, Dəvəçi, Füzuli, Hamamlı, Kürdəmir, Quba, Lənkəran, Salyan, Şamaxı, Şərur, Yardımlı

Döşəkçə. □ Bir nalça götir, at yerə mə:mçün (Quba); Nalçovu çək altuva (Masallı); Adə, nalçanı at, qoy kişi otsun (Salyan); Nalçanın üssündə otur (Şamaxı).

nalça²

Borçalı, Hamamlı

İri dəmir <pul-pul oyununda>. □ Nalçeyi atıf pulu döndərəndə, o dönmüş pulu udursan (Hamamlı).

nalça³

Şərur

Fırfıranın ucuna vurulan xırda mıx.

nalçə

Cəlilabad

nalçin

Şamaxı

Dəmirçi kəlbətini. □ Nalçini ver, bı nalı dişiyim.

nalüsdü

Cəbrayıl

Ev sütunlarının üstünə qoyulan taxta parçası.

nam

Füzuli

Buğ, buxar. □ Əti də doğruyursan, noxut, lobya tökürsən, öz namınnan bişirirsən.

namağa

Zaqatala

Niyə? Nə üçün? □ Namağa bizə galmırsan?

namala

Bakı, Kürdəmir

Heç olmasa. □ Namala, adam mayasın götüreydi (Kürdəmir).

namalə

Bakı

namaz qılmax

Zaqatala

məc. Oxumaq (quşa aid). □ Səhər tezdən keklitarax <şanapipik> bizin məhlədə namaz qılırdı.

namban

Təbriz

Yorğan-döşək yığılan yer, camaxatan. □ Namban öyün küncündə olun.